I SA/Lu 617/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości A. Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. p o s t a n a w i a: -odrzucić skargę W dniu 25 września 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Syndyka Masy Upadłości A. Spółki z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r.. Wraz ze skargą wpłynął do Sądu wniosek strony o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy nie zostało stronie przyznane. W związku z powyższym, wobec uprawomocnienia się postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie [...], w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 21 grudnia 2009 r. Do dnia dzisiejszego wpis nie został uiszczony. W dniu 28 grudnia 2009 r. wpłynęło natomiast do Sądu pismo złożone przez pełnomocnika strony, w którym oświadczył on, iż cofa skargę. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r. , sygn. I OSK 1829/07, LEX 335007). Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 grudnia 2009 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia, przysługujący skarżącemu upłynął z dniem 28 grudnia 2009 r. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.