I SA/Lu 62/05

Dnia 9 lutego 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.K. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia - odrzucić wniosek. Pismem z dnia 18 stycznia 2005 roku, skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, M. K. wniosła o "umorzenie mi podatku rolnego w całości co do kwoty zł.519,60", a w uzasadnieniu wniosku podała, iż ze względu na sytuację rodzinną, wymagający stałego leczenia stan zdrowia rodziców oraz bardzo niskie dochody nie jest w stanie uiścić zaległego podatku. Wobec brzmienia art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm./ i art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ oraz treści pisma M. K. wezwana została do wyjaśnienia, czy jej pismo jest – jak wynika z jego literalnego sformułowania - wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowej, czy też jest skargą na akt lub czynność organu administracji publicznej, a jeśli jest skargą, to na jaki akt lub czynność /data, numer, przedmiot/ i jakiego organu – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że jest to wniosek o umorzenie zaległości podatkowej i odrzucenia go. Wezwanie doręczone zostało autorce pisma dnia 28 stycznia 2005 roku /do rąk dorosłego domownika/ i pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie potraktował zatem wymienione pismo jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowej i zważył, co następuje: Stosownie do art.1 powołanego wyżej prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz art.3 § 1 i art.4 również wyżej powołanego prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i, poza rozstrzyganiem sporów kompetencyjnych i o właściwość, obejmuje – jak wynika z art.3 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach /art.3 § 3 powołanej ustawy/. Z powyższego wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do orzekania w sprawach podatkowych, a jedynie mogą kontrolować legalność działań organów podejmowanych w tych sprawach, jeśli uprawniony podmiot wniesie skargę. Skoro przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani innych ustaw nie przewidują, aby sąd administracyjny właściwy był do rozpoznania sprawy, której dotyczy wniosek, podlega on odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art.64 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, iż z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowej można wystąpić do organu podatkowego na podstawie art.67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 139, poz.926 ze zm./. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.