I SA/Lu 62/14

WyrokWSA w Lublinie2015-03-11

Skład orzekający: Małgorzata Fita, Monika Kazubińska-Kręcisz, Andrzej Niezgoda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego w administracji, gdy toczy się postępowanie o umorzenie zaległości podatkowej lub rozłożenie jej na raty, lub gdy strona kwestionuje prawidłowość potrąceń?
Ratio decidendi
Postępowanie egzekucyjne w administracji może zostać zawieszone wyłącznie w przypadkach ściśle określonych w art. 56 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Toczące się postępowanie dotyczące umorzenia zaległości podatkowej lub rozłożenia jej na raty, a także wątpliwości co do prawidłowości potrąceń, nie stanowią ustawowych przesłanek do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, wskazując na toczące się postępowanie o umorzenie zaległości podatkowej lub rozłożenie jej na raty. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia, a Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy to postanowienie. Strona wniosła skargę do sądu, zarzucając nieprawidłowość postanowień oraz brak informacji o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Sędziowie SO del. Monika Kazubińska-Kręcisz, WSA Andrzej Niezgoda, Protokolant Starszy asystent sędziego Karolina Orłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 marca 2015 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi J. P. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką wynagrodzenie w kwocie [...] w tym VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, dalej – K.p.a.) oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm., dalej – u.p.e.a.), Dyrektor Izby Skarbowej (dalej - DIS) po rozpatrzeniu zażalenia B. B. (dalej – strona, podatnik, skarżący) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej - NUS) z dnia [...] października 2013 r. o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu przypomniał stan faktyczny sprawy, z którego wynika, że NUS otrzymał do egzekucyjnej realizacji tytuł wykonawczy z dnia 22 lipca 2013 r. nr [...], wystawiony na podatnika przez Wójta Gminy W. Tytułem powyższym objęto zaległość w podatku rolnym za 2012 r. Zawiadomieniem nr [...] z dnia 20 sierpnia 2013 r. NUS dokonał zajęcia wierzytelności pieniężnej w Urzędzie Skarbowym w P. oraz świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego w ZUS Oddział w L. Inspektorat P. Odpis zawiadomienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono podatnikowi w dniu 5 września 2013 r., natomiast ZUS otrzymał zawiadomienie w dniu 26 sierpnia 2013 r. W odpowiedzi, pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. ZUS zawiadomił, że potrącenia świadczenia dokonywane będą od dnia 1 września 2013 r., zgodnie z art. 139 i art. 140 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. poz. 1227 ze zm.). Pismem z dnia 10 września 2013 r. podatnik złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, podnosząc że w Urzędzie Gminy toczy się postępowanie o umorzenie podatku, jak również o rozłożenie go na raty. Postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie, w którym stwierdziła, że "urząd potrąca więcej, niż się należy", i że wnosi o "przeprowadzenie dochodzenia". DIS nie uznał zażalenia za zasadne. Zgodził się z NUS, że w tej sprawie nie ma podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wyjaśnił, że zawieszenie postępowania egzekucyjnego unormowane jest w art. 56 § 1 u.p.e.a., zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej, 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego, 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i brak jego przedstawiciela ustawowego, 4) na żądanie wierzyciela, 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Katalog przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymienionych w tym przepisie ma charakter zamknięty. Oznacza to, że rozpatrując wniosek zobowiązanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny jest związany treścią tej normy. Jeżeli zachodzi którakolwiek ze wskazanych wyżej przesłanek, organ egzekucyjny ma obowiązek zawieszenia postępowania, zaś w razie niewystąpienia żadnej z powyższych, wskazanych w cytowanym art. 56 przyczyn zawieszenia postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny nie może zawiesić postępowania. Podniesione przez stronę kwestie dotyczące toczącego się postępowania o zastosowanie ulgi w spłacie podatku rolnego, jak również podniesione w zażaleniu kwestie dotyczące nienależnych, zdaniem podatnika "potrąceń" nie stanowią przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. DIS stwierdził ponadto, że nie jest możliwe w toku obecnej sprawy, zainicjowanej wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, badanie kwestii związanych z przebiegiem i prawidłowością prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Prawidłowość zastosowanych środków egzekucyjnych była natomiast przedmiotem oceny DIS, który postanowieniami z dnia 24 października 2013 r. nr [...] i nr [...] oddalił skargi na czynności egzekucyjne. W złożonej skardze strona podniosła, iż "postanowienie powyższe jest ciągiem postępowania podatkowego", wynika z niego, że jest nieprawidłowe, nie ma możliwości zawieszenia postępowania ani odwołania się. W ocenie skarżącego przepisy powinny być "jedne", a nie zawarte w kilku ustawach i rozporządzeniach. Skarżący wskazał ponadto, iż odmówiono mu zapoznania się z aktami. Zarzucił, że w zaskarżonym postanowieniu nie ma informacji o możliwości zapoznania się z aktami oraz, że odesłano skarżącego do Urzędu Skarbowego w P., gdyż tam są akta sprawy. Zarzucił też brak informacji, kto prowadzi sprawę, numeru pokoju i numeru telefonu. W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Podstawy zawieszenia postępowania egzekucyjnego w administracji, jak zasadnie wskazał DIS, uregulowane są w art. 56 par. 1 u.p.e.a. Stosownie do tego przepisu, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Zgodnie z art. 65 par. 3 i 4 u.p.e.a., organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie. Zgodzić się należy z DIS, że powyższe uregulowanie nie przewiduje możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego w sytuacji, gdy toczy się postępowanie podatkowe w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, czy też rozłożenia jej na raty, bądź gdy strona ma wątpliwości co do prawidłowości potrąceń dokonywanych w postępowaniu egzekucyjnym. Jak słusznie wskazał DIS, art. 56 par. 1 u.p.e.a. należy odczytywać ściśle, co oznacza, że nie ma możliwości zawieszenia postępowania z innej przyczyny, niż wymienione w tym przepisie. Co do wskazania skarżącego, że przepisy powinny być "jedne", a nie zawarte w kilku ustawach i rozporządzeniach, nie jest to zarzut, który mógłby zostać uwzględniony przez sąd ani w tej sprawie, ani w innej. Sąd bowiem kontroluje prawidłowość stosowania prawa, a nie sposób jego tworzenia. W tym zakresie może jedynie zwrócić uwagę skarżącego, że w związku z różnorodnością spraw podlegających regulacjom prawnym, nie ma możliwości zawarcia wszelkich przepisów w jednym akcie prawnym, a Konstytucja RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. w art. 87 stanowi jasno, że źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, a na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Chybione są również zarzuty skargi dotyczące braków w treści zaskarżonego postanowienia, tj, niepodania w nim informacji o możliwości zapoznania się z aktami, brak informacji o tym, kto prowadzi sprawę, numeru pokoju i numeru telefonu. Zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 124 par. 1 i 2 K.p.a., postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania lub, jeżeli postanowienie wydane zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. Zarówno zaskarżone postanowienie DIS, jak i postanowienie wydane wcześniej przez NUS posiadają wszystkie konieczne elementy, o których mowa w cytowanym przepisie art. 124 K.p.a. Z podanych względów i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę należało oddalić. Orzeczenie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu uzasadnia art. 250 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło