I SA/Lu 62/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz Asesor sądowy Jakub Polanowski Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Woźny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2025 r. sprawy ze skargi M. Ż.-Z. na czynność Starosty W. z dnia 13 grudnia 2024 r. w przedmiocie wypłaty dotacji oświatowej za grudzień 2024 r. - oddala skargę. Sygn. akt I SA/Lu [...] UZASADNIENIE Przedmiotem skargi M. Ż. – [...], dalej: "skarżąca", jest czynność Starosty Włodawskiego, dalej: "Starosta", "organ", polegająca na odmowie wypłaty dotacji oświatowej w pełnej wysokości za grudzień 2024 r. na rzecz Publicznej Szkoły Policealnej [...] we W., dalej: "Szkoła". Z akt wynika, że skarga została wniesiona pismem z 9 stycznia 2025 r. Wnosząc o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz o uznanie uprawnienia skarżącej do przyznania, ustalenia wysokości i wypłaty dotacji w prawidłowej wysokości wraz odsetkami zarzuciła ona naruszenie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1400 ze zm.), dalej: "u.f.z.o.", poprzez brak wypłaty części dotacji przyznanej na rok rozliczeniowy, które to uprawnienie do otrzymania dotacji nie zostało w żaden sposób uchylone, a także naruszenie art. 34 ust. 1 u.f.z.o. poprzez zaniechanie wypłaty dotacji oświatowej dla Szkoły za grudzień 2024 r. w pełnej wysokości, tj. także z uwzględnieniem słuchaczy kierunku: "opiekun medyczny", podczas gdy dotacja przyznana na rok 2024 winna być wypłacona w 12. równych częściach i w pełnej wysokości, w tym w części za grudzień 2024 r., której termin wypłaty upłynął z dniem 15 grudnia 2024 r. W ocenie skarżącej powodem uchylania się organu od wypłaty dotacji w pełnej wysokości jest niezrozumiałe dla niej podejście do decyzji cofającej zezwolenie na założenie Szkoły, która to decyzja nie jest jednak prawomocna i której wykonanie zostało wstrzymane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 538/24. Skarżąca podała, że jako organ prowadzący Szkołę otrzymywała nagrody i tytuły nadawane przez prasę branżową lub organizacje na poziomie wojewódzkim lub krajowym oraz że Szkole przez cały rok szkolny 2023/2024 i rok kalendarzowy 2024, aż do lipca, wypłacane były należne miesięczne części dotacji oświatowej, lecz nie dla zawodu "opiekun medyczny". To właśnie, jak zaznaczyła skarżąca, jest przedmiotem niniejszej skargi. Za grudzień 2024 r. dotacja oświatowa w pozostałej części została skarżącej wypłacona w dniu 13 grudnia 2024 r. . Wobec zapowiedzi wznowienia wypłaty dotacji oświatowej, co zdaniem skarżącej miało miejsce zarówno na spotkaniu Starosty z organami prowadzącymi placówki oświatowe w powiecie w dniu 30 października 2024 r., jak też w oświadczeniach pełnomocnika procesowego Starosty na rozprawie w dniu 26 listopada 2024 r. w sprawie o sygnaturze akt I SAB/Lu 19/24, do 30 listopada 2024 r. skarżąca mogła oczekiwać, że Starosta należną dotację za ten miesiąc wypłaci w pełnej wysokości. Z uwagi na wstrzymanie wykonania decyzji cofającej zezwolenie na założenie szkoły organ winien wznowić wypłaty dotacji oświatowej na rzecz skarżącej w pełnej wysokości, co się nie stało. Skarżąca akcentowała kognicję sądu administracyjnego w przedmiocie objętym skargą wskazując, że czynności organu administracji wypłacającego dotację oświatową polegające na niewypłaceniu dotacji w danej miesięcznej części, stanowią czynność zaskarżalną w trybie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." Podsumowując skarżąca stwierdziła, że Starosta bezpodstawnie nie wypłaca dotacji oświatowej należnej na słuchaczy Szkoły uczących się zawodu opiekun medyczny. Powyższe wymaga interwencji sądu, potwierdzającej bezskuteczność przedmiotowej czynności Starosty oraz potwierdzenia, że wypłata dotacji oświatowej za listopad 2024 r. w pełnej wysokości, tj. uwzględniającej także słuchaczy kierunku opiekun medyczny, jest skarżącej należna. Zadania oświatowe są bowiem zadaniami publicznymi, co oznacza, że ich realizacja jest obowiązkiem władzy publicznej, a odmowa wypłaty dotacji oświatowej należnej Szkole stanowić będzie po stronie Starosty także naruszenie dyscypliny finansów publicznych. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi Starosta argumentował, że po pierwsze, podstawę do odrzucenia stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a, gdyż czynność organu w postaci odmowy wypłaty części dotacji dla Szkoły za grudzień 2024 r., z uwzględnieniem kierunku opiekun medyczny, nie miała miejsca, a organ nie odmówił pismem wypłaty tej części dotacji za grudzień 2024 r., gdyż skarżąca się o to nie zwracała. Dlatego też należy uznać, że taka czynność organu nie miała miejsca, stąd też droga sądowoadministaracyjna jest niedopuszczalna wobec czynności niedokonanej. Dokonania takiej czynności nie można domniemywać, gdyż musi być ona wyraźnym oświadczeniem woli organu. Niewypłacenie części dotacji, jako czynność techniczna, a nie odmowa wypłaty w postaci oświadczenia organu, za grudzień 2024 r. nie nastąpiła pomimo, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt. III SA/Lu 594/24, została wstrzymana wykonalność ostatecznej decyzji Lubelskiego Kuratora Oświaty w L., dalej: "Kurator", z dnia 25 czerwca 2024 r., cofającej skarżącej zezwolenie na założenie szkoły z uwagi na fakt, że skarżąca prowadziła kształcenie w zawodzie opiekun medyczny od dnia 1 września 2023 r. bez zachowania wymogów dla prowadzenia kształcenia w tym zawodzie, gdyż na dzień rozpoczęcia kształcenia, czyli 1 września 2023 r. nie uzyskała opinii Wojewódzkiej Rady R. Pracy, wymaganej dla kształcenia w nowym zawodzie: opiekun medyczny, wynikającej z art. 68 ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 737 ze zm.), dalej: "p.o." Dotacja została skarżącej wypłacona przez organ w dniu 29 listopada 2024 r. w kwocie uwzględniającej słuchaczy w zawodach objętych zezwoleniem na założenia szkoły. Niewypłacenie dotacji oświatowej przez organ w poprzednich miesiącach, począwszy od lipca 2024 r., związane było z zakończonym postępowaniem administracyjnym, dotyczącym cofnięcia zezwolenia na założenie przez skarżącą Szkoły, w wyniku wydania w dniu 25 czerwca 2024 r. ostatecznej decyzji przez Kuratora. Skargę na tę decyzję w dniu 19 grudnia 2024 r, sygn. akt III SA/Lu [...], oddalił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Posiadanie ważnego zezwolenia na założenie Szkoły przez skarżącą jest zaś warunkiem koniecznym do wypłaty dotacji oświatowej. Wykonalność wskazanej decyzji ostatecznej Kuratora została wstrzymana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt. III SA/Lu 594/24. Dlatego też dotacja została skarżącej wypłacona, jednakże wyłącznie w wysokości uwzględniającej kształcenie w zawodach wymienionych w zezwoleniu. Po drugie, Starosta zaznaczył, że podstawę do odrzucenia skargi stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a z powodu niedopuszczalności wniesienia skargi z innych przyczyn, z uwagi na fakt, że niewpisanie nowego zawodu: opiekun medyczny do Systemu Informacji Oświatowej związane było z prowadzonym przez organ postępowaniem administracyjnym, dotyczącym cofnięcia zezwolenia na założenie Szkoły przez skarżącą i wydaniem ostatecznej decyzji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia przez Kuratora w dniu 25 czerwca 2024 r. Po trzecie natomiast, podstawę odrzucenia skargi stanowi również art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej z innej przyczyny niż w pkt 1. Organ przyjął bowiem, że w art. 47 u.f.z.o. ustawodawca zawarł katalog czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41 a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40- 41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa wart. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym czynność ujęta w art. 34 ust. 1 u.f.z.o., niewymieniona w treści art. 47, nie została przez ustawodawcę zaliczona do czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W razie nie stwierdzenia przez Sąd podstaw do odrzucenia skargi Starosta wniósł o jej oddalenie. Motywując taki wniosek Starosta podał, że decyzją ostateczną z dnia 25 czerwca 2024 r. Kurator utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 12 grudnia 2023 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na założenie szkoły przez skarżącą. Stąd też odpadła podstawa prawna do wypłaty dotacji oświatowej za miesiące następne po wydaniu tej decyzji: lipiec, sierpień i wrzesień 2024 r. oraz do dnia 18 października 2024 r., wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 18 października 2024 r. w przedmiocie wstrzymania wykonalności ostatecznej decyzji Kuratora z dnia 25 czerwca 2024 r. Dotacja za grudzień 2024 r. została skarżącej wypłacona w wysokości uwzględniającej zezwolenie na założenie Szkoły. W. dotacja nie uwzględniała kształcenia w nowym zawodzie: opiekun medyczny, gdyż skarżąca nie dopełniła wymogu uzyskania opinii Wojewódzkiej Rady Rynku Pracy na dzień 1 września 2023 r., a mimo to podjęła kształcenie, wobec czego zostało jej cofnięte zezwolenie na założenie Szkoły wskazaną ostateczną decyzją Kuratora. W dniu 19 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę wniesioną przez skarżącą na tę decyzję. Uzasadniając odpowiedź na skargę organ podał, że 30 września 2021 r. skarżąca złożyła wniosek o udzielenie zezwolenia na założenie Szkoły, w którym wskazała następujące kierunki kształcenia: terapeuta zajęciowy [325907], technik bezpieczeństwa i higieny pracy [325509], technik administracji [334306] oraz opiekunka środowiskowa [341204]. Szkoła rozpoczęła działalność z dniem 1 września 2022 r. na kierunkach kształcenia wskazanych we wniosku oraz w wydanej decyzji udzielającej zezwolenia na założenie Szkoły z dnia 7 marca 2022 r. Następnie, 14 września 2023 r. na adres e-mail Wydziału Edukacji i Polityki Społecznej Starostwa wpłynęła prośba skarżącej o możliwość dopisania w Systemie Informacji Oświatowej kształcenia w nowym zawodzie: opiekun medyczny. Po przeprowadzonej korespondencji mailowej dotyczącej wskazanej kwestii, w dniu 26 września 2023 r. do organu rejestrującego wpłynął wniosek Dyrektor Szkoły D. G. o dokonanie wpisu wskazanego nowego kierunku kształcenia do Systemu Informacji Oświatowej celem przypisania uczniów do oddziału. Zdaniem organu, wprowadzenie kształcenia w nowym zawodzie wymaga m.in. uzyskania opinii wojewódzkiej rady rynku pracy o zasadności kształcenia w tym zawodzie, zgodnie z potrzebami rynku pracy, co wynika z treści art. 68 ust. 7 p.o. Jak zaś podał organ, w toku postępowania administracyjnego o wpisanie do Systemu Informacji Oświatowej nowego zwodu: opiekun medyczny, stwierdził on, że w Szkole od 1 września 2023 r. prowadzony jest już nowy kierunek kształcenia w zawodzie opiekun medyczny, tj. innym niż wskazane w wydanym zezwoleniu na założenie szkoły publicznej z dnia 7 marca 2022 r. Prowadząca Szkołę, przekazując do Kuratorium (Delegatura w C.), pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. zmiany do zatwierdzonego arkusza organizacji szkoły na rok szkolny [...] celem zaopiniowania, ujęła prowadzenie nowego kierunku kształcenia w zawodzie, jakim jest opiekun medyczny mimo, że nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 68 ust. 7 pkt 1 p.o., polegającego na uzyskaniu opinii Wojewódzkiej Rady R. Pracy w L. co do zasadności kształcenia zgodnie z potrzebami rynku pracy w tym zawodzie. Organ podał, że o powyższą opinię skarżąca wystąpiła dopiero po skierowanym do niej piśmie organu rejestrującego z dnia 29 września 2023 r. Do dnia dokonywania ustaleń organ rejestrujący nie otrzymał odpowiedzi na to pismo. W ocenie Starosty skarżąca, jako organ prowadzący Szkołę, już w sierpniu 2023 r. zaplanowała kształcenie w zawodzie opiekun medyczny od 1 września 2023 r., nie posiadając opinii rady rynku pracy w powyższej sprawie. Od decyzji Starosty z dnia 12 grudnia 2023 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na założenie Szkoły skarżąca odwołała się. Decyzją z dnia 25 czerwca 2024 r. Kurator utrzymał natomiast wskazaną decyzję Starosty w mocy. Decyzja Kuratora, jest zatem decyzją ostateczną, co wpłynęło na odmowę wypłaty dotacji oświatowej dla skarżącej już za lipiec 2024 r, a więc kolejny miesiąc po tym, jak decyzja o cofnięciu zezwolenia stała się ostateczna. Organ wskazał, że o braku podstaw do wypłaty dotacji skarżąca została poinformowana pismem z dnia 19 lipca 2024 r., przy czym nie zwracała się ona do organu o wypłatę dotacji oświatowej za kolejne miesiące, tj. sierpień i wrzesień, październik 2024 r., a jedynie złożyła skargi na brak wypłaty dotacji bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na względzie, organ akcentował, że osoba prowadząca niepubliczną placówkę oświatową, która jest uprawniona do ubiegania się o dotację, to osoba, która uzyskała wpis placówki do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego lub zezwolenie na jej prowadzenie, a więc osoba, która wypełniła warunki do prowadzenia placówki niepublicznej określone w ustawie Prawo oświatowe. Skarżąca już na dzień składania wniosku o dotację oświatową za lipiec 2024 r. nie posiadała zezwolenia na założenie szkoły, gdyż jak wskazano wyżej, zostało ono cofnięte ostateczną decyzją Kuratora z dnia 25 czerwca 2024 r. Dlatego dalsze wypłacanie dotacji za kolejne miesiące w tym, żądanej w niniejszej sprawie dotacji za listopad 2024 r. nie miało podstaw prawnych. W tej sprawie podstawą do niedokonania wypłaty dotacji za grudzień 2024 r. w części dotyczącej kształcenia w zawodzie opiekun medyczny, był fakt cofnięcia zezwolenia na założenie szkoły ostateczną decyzją Kuratora z dnia 25 czerwca 2024 r., zezwolenie było zaś warunkiem koniecznym do wypłaty dotacji. Organ przy tym nie wstrzymał wypłaty dotacji na rzecz Szkoły prowadzonej przez skarżącą na podstawie art. 37 u.f.z.o., a odmówił dalszej jej wypłaty z powodu odpadnięcia podstawy do jej wypłaty. Decyzja Kuratora jest ostateczna, przy czym jej wykonalność została wstrzymana postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2004 r. Skargę na ostateczną decyzję Kuratora Sąd oddalił. Dotacja za grudzień 2024 r. została skarżącej wypłacona w dniu 13 grudnia 2024 r., z pominięciem jedynie kwoty za kształcenie w zawodzie opiekun medyczny, z uwagi na niewpisanie nowego zawodu do Systemu Informacji Oświatowej. Konkludując Starosta uznał, że kwota dotacji dla Szkoły prowadzonej przez skarżącą została przyznana na grudzień 2024 r. w sposób prawidłowy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 .p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem niemającym znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. W myśl art. 146 § 1 i 2 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. W sprawach skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Odnosząc się do stanowisk stron postępowania przez sądem administracyjnym, należało rozważyć kwestię dopuszczalności drogi sądowej w rozpoznawanej sprawie. Zdaniem Sądu, z utrwalonego już poglądu judykatury wynika, że wypłata dotacji nie jest wyłącznie czynnością techniczną przekazania środków finansowych, a finalnym rezultatem ustalenia wysokości dotacji dla konkretnego podmiotu, będącego organem prowadzącym placówkę oświatową. Czynności te zawierają element konkretyzacji normy prawnej, dokonywane są w sposób władczy i jednostronny, a zatem podlegają kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z aktualną wykładnią art. 47 u.f.z.o., w granicach pojęcia: "przekazanie dotacji" mieści się m.in. przekazanie dotacji w zaniżonej wysokości, a także dokonanie aktualizacji dotacji. Nie ma, zdaniem Sądu, wątpliwości, że czynności dokonywane w celu ustalenia wysokości, w tym po aktualizacji, lub w celu przekazania dotacji oświatowej, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, które kontrolowane są przez sądy administracyjne. W zakres działań organu związanych z przyznaniem dotacji wchodzi bowiem ustalenie jej wysokości i przekazanie (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2020 r., syn. akt I GSK 1414/20). Przepis art. 47 u.f.z.o. nie stanowi zaś, że czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. są wyłącznie te, które realizowane są na podstawie przepisów w nim enumeratywnie wymienionych, a zatem nie można doszukiwać się w braku wymienienia czynności z art. 34 u.f.z.o. w treści art. 47 u.f.z.o. podstawy do wyłączenia w stosunku do nich kognicji sądów administracyjnych (por.: wyrok NSA z dnia 19 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 1713/20). Sąd przyjął także, że skarga została wniesiona w terminie. Jak wynika z treści art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczył dotacji, jaka powinna być wypłacona za listopad 2024 r. Zgodnie z art. 34 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12. częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego. O definitywnym braku wypłaty dotacji oświatowej za grudzień 2024 r. w części dotyczącej kształcenia w zawodzie opiekun medyczny, skarżąca dowiedziała się najwcześniej 13 grudnia 2024 r. Rozpatrywana skarga natomiast został wniesiona 9 stycznia 2025 r. Stwierdzony przez organ stan faktyczny, z którym nie polemizowała skarżąca polega na tym, że 30 września 2021 r. do organu wpłynął wniosek skarżącej o udzielenie zezwolenia na założenie szkoły publicznej pod nazwą: Publiczna Szkoła Policealna "Edukacja" we W.. Szkoła ta rozpoczęła działalność z dniem 1 września 2022 r. na kierunkach wskazanych we wniosku. Zaznaczyć należy, że wniosek i zezwolenie na założenie Szkoły nie dotyczyły kształcenia w zawodzie: opiekun medyczny. Następnie, 14 września 2023 r. skarżąca zwróciła się do Starosty o dopisanie w Systemie Informacji Oświatowej kształcenia w zawodzie: "opiekun medyczny". Organ poinformował, że w dokumentach Szkoły brak jest opinii Wojewódzkiej Rady R. Pracy w L. w zakresie zasadności kształcenia zgodnie z potrzebami rynku pracy we wskazanym zawodzie, co powodowało niemożliwość dokonania odpowiedniego wpisu w Systemie Informacji Oświatowej, mimo, iż zawód ten Szkoła ujęła już w arkuszu organizacji szkoły już na rok szkolny [...]. Zgodnie bowiem z treścią art. 68 ust. 7 pkt 1 p.o., dyrektor szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe, z wyjątkiem szkoły artystycznej, w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę ustala zawody, w których kształci szkoła, po uzyskaniu opinii wojewódzkiej rady rynku pracy o zasadności kształcenia w danym zawodzie zgodnie z potrzebami rynku pracy, o której mowa w art. 22 ust. 5 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Celem tego przepisu było wprowadzenie elastycznego systemu kształcenia uczniów w nowych zawodach. Na rynku pracy pojawiają się bowiem ciągle nowe zawody i w związku z tym konieczna jest szybka reakcja szkół w zakresie kształcenie w tych zawodach. Dlatego dyrektorzy szkół otrzymali wskazany instrument do szybkiego wprowadzenia kształcenia w nowych zawodach, bez konieczności stosowania długotrwałych procedur zmiany zezwolenia na założenie szkoły. Dodać należy, że zgodnie z treścią art. 88 ust. 1 p.o., szkołę lub placówkę publiczną zakłada się na podstawie aktu założycielskiego, który określa odpowiednio jej typ lub rodzaj, nazwę i siedzibę. Jak wynika z przepisu ustępu 4. pkt 1 tego artykułu, założenie szkoły lub placówki publicznej przez osobę prawną inną niż jednostka samorządu terytorialnego lub osobę fizyczną wymaga zezwolenia właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego, której zadaniem jest prowadzenie szkół lub placówek publicznych odpowiednio danego typu lub rodzaju, wydanego po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Ustęp 5. stanowi zaś, że wniosek o udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 4, składa się wraz z projektem aktu założycielskiego i statutu, a w przypadku branżowego centrum umiejętności - również wraz z poświadczoną za zgodność z oryginałem kopią porozumienia, o którym mowa w ust. 2b; wniosek zawiera także dane niezbędne do wpisania szkoły lub placówki do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej. Wniosek składa się nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok, w którym ma nastąpić uruchomienie szkoły lub placówki. Z kolei z ustępu 6. wynika że, szczegółowe zasady i warunki udzielania i cofania zezwolenia na założenie szkoły lub placówki publicznej, tak aby tworzenie szkół publicznych przez osoby prawne i fizyczne sprzyjało poprawie warunków kształcenia, a także korzystnie uzupełniało sieć szkół publicznych na danym terenie określa minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w formie rozporządzenia. Z treści § 5 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych zasad i warunków udzielania i cofania zezwolenia na założenie przez osobę prawną lub osobę fizyczną szkoły lub placówki publicznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 31) wynika, że zezwolenie na założenie szkoły lub placówki publicznej w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe określa m.in. zawód lub zawody, w których kształci szkoła. Natomiast z § 7. ust. 2 pkt 4 tego rozporządzenia wynika, że zezwolenie na założenie szkoły lub placówki publicznej może być cofnięte w przypadku prowadzenia przez szkołę prowadzącą kształcenie zawodowe kształcenia w zawodzie innym niż wskazany w zezwoleniu, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 6. Na wskazanej podstawie zezwolenie na założenie Szkoły zostało skarżącej cofnięte decyzją ostateczną Kuratora z dnia 25 czerwca 2024 r. Skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 538/24, który jest nieprawomocny ze względu na wniesienie skargi kasacyjnej. Natomiast postanowieniem z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 538/24, Sąd ten wstrzymał wykonanie wskazanej decyzji Kuratora. W odniesieniu do grudnia 2024 r. decyzja ostateczna Kuratora cofająca skarżącej zezwolenie na utworzenie Szkoły nie mogła więc wywrzeć skutku wynikającego z jej treści. Oznacza to, że skarżącej przysługiwała za ten miesiąc dotacja, kalkulowana jednak z uwzględnieniem kształcenia w zawodach ujętych we wniosku skarżącej o wydanie zezwolenia na założenie szkoły i decyzji o zezwoleniu na założenie szkoły. I w takiej wysokości, co nie jest kwestionowane przez skarżącą, w terminie dotacja została wypłacona. W ocenie Sądu, skarżącej nie przysługiwała natomiast dotacja w części dotyczącej kształcenia w zawodzie opiekun medyczny, ponieważ w ogóle nie zostały spełnione warunki umożliwiające podjęcie przez Szkołę kształcenia w tym zawodzie. Skarżąca zatem w ogóle nie nabyła uprawienia do otrzymywania dotacji na prowadzenie kształcenia w zawodzie opiekun medyczny. Trafnie zatem wskazał organ, że dla wypłaty dotacji w części dotyczącej kształcenia w zawodzie opiekun medyczny nie ma znaczenia wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 18 października 2024 r. o wstrzymaniu wykonania decyzji Kuratora z dnia 25 czerwca 2024 r. cofającej zezwolenie na założenie szkoły publicznej. Dotacji we wskazanej części organ bowiem nie wypłacił z uwagi na niespełnienie warunków formalnych dla uruchomienia kształcenia w tym zawodzie. Wbrew twierdzeniom skargi organ zasadnie więc nie wypłacił skarżącej dotacji za grudzień 2024 r. w tej części, jaka miała dotyczyć kształcenia w zawodzie opiekun medyczny. Wypłata dotacji w pozostałej części jest natomiast skutkiem wydania wskazanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2024 r. dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji Kuratora cofającej zezwolenie na prowadzenie szkoły. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.