I SA/Lu 626/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 2 listopada 2020 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (organ) wpłynęło pismo G. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. (spółka) datowane na 28 października 2020 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji ZUS Znak [...]. Pismo to nie zostało skierowane do tutejszego sądu. W treści pisma spółka wnosiła o uwzględnienie odwołania, zmianę zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. Do pisma spółka dołączyła "wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji". Omówione wyżej "odwołanie" organ przedstawił sądowi wraz z odpowiedzią na skargę. Ze względu na treść pisma z dnia 28 października 2020 r., spółka została wezwana (zarządzeniem z 10 stycznia 2022 r.) do jednoznacznego wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy pismo z dnia 28 października 2020 r. zatytułowane "odwołanie od decyzji ZUS Znak: [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, stanowi skargę do sądu, czy też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony na podstawie art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – pod rygorem przyjęcia, że zarówno odwołanie jak i wniosek o przywrócenie terminu nie są adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i że pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji ZUS Znak: [...] nie stanowi skargi do sądu. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone spółce 18 stycznia 2022 r. (k.53), jednak spółka nie ustosunkowała się do niego w żaden sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Wskazać przy tym należy, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy mogącej być przedmiotem postępowania. Bezprzedmiotowe może być postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpoznania sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania orzeczenia. W takiej sytuacji drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków zamyka, a jednocześnie kończy bieg postępowania w danej instancji, umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zachodzi, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpatrywanej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych błędnie (wbrew treści pisma, wbrew formułowanym żądaniom) przyjął, że wniesione przez spółkę pismo z 28 października 2020 r. stanowi skargę na decyzję z 7 sierpnia 2020 r. i w konsekwencji tego błędnego przyjęcia niezasadnie przesłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z odpowiedzią na skargę. Powyższe spowodowało wszczęcie postępowania przed sądem i zarejestrowanie pisma (będącego w istocie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy) jako skargi. Mając na względzie wątpliwości co do charakteru pisma i jego adresata i oceniając jego charakter w odmienny sposób niż uczynił to organ, wezwano spółkę do wyjaśnienia, czy pismo stanowi skargę, pod rygorem przyjęcia że pismo skargi nie stanowi. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania spółka nie odniosła się do niego w żaden sposób, mając zaś na uwadze charakter pisma, formułowane zarzuty, jego treść, adresata, stwierdzić jednoznacznie trzeba, że pismo z 28 października 2020 r., nazwane odwołaniem od decyzji ZUS, nie stanowi skargi do sądu. W konsekwencji należało przyjąć, że wystąpiło zdarzenie uniemożliwiające dalsze prowadzenie postępowania sądowego. Organ rozważy potraktowanie ww. pisma jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniesionego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W zaistniałej sytuacji zachodzi bezprzedmiotowość postępowania sądowego, zobowiązująca Sąd do zastosowania art. 161 §1 pkt 3 oraz §2 p.p.s.a. i umorzenia takiego postępowania