I SA/Lu 628/04

PostanowienieWSA w Lublinie2005-03-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Halina Chitrosz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA) sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie i zasądzić zwrot kosztów od organu?
Ratio decidendi
Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skoro Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję uwzględniającą skargę strony w całości, uchylając swoje poprzednie decyzje i umarzając postępowanie, dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, a na mocy art. 201 § 1 w zw. z art. 200 PPSA zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca A spółka jawna wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA), wydał decyzję uwzględniającą skargę w całości, uchylając swoje poprzednie decyzje i umarzając postępowanie. Strona skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego i zasądzenie kosztów.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A spółka jawna kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka jawna na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A spółka jawna kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca A spółka jawna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej w kwocie 369,50 zł z tytułu umowy sprzedaży zawartej na terenie składu celnego "F" w 2000 roku. Pismem procesowym z dnia 22 grudnia 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie, w związku z wydaniem w dniu [...] decyzji uwzględniającej skargę strony w całości. Odpis powyższej decyzji wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia jej odbioru przez pełnomocnika strony skarżącej został dołączony do akt. Fakt ten potwierdzili również pełnomocnicy skarżącej Spółki w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2005 r. Działając w imieniu strony skarżącej wnieśli o umorzenie postępowania i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w trybie art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi według załączonego spisu kosztów. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może działając w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Bezspornym jest, że w dniu 22 grudnia Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydał decyzję, mocą której uwzględnił skargę A spółki w całości i uchylił swoją decyzję z dnia [...], Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Skorzystanie przez Dyrektora Izby Skarbowej z instytucji autokontroli przewidzianej w art. 54 ( 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spowodowało, iż zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zostały wyeliminowane z obiegu prawnego, a tym samym dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, co oznacza, że działając na podstawie art. 161 ( 1 pkt 3 w/w ustawy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym należało umorzyć. Stosownie natomiast do art. 201 § 1 w zw. z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu, który wydał zaskarżoną decyzję niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw. W przedłożonym do akt spisie kosztów pełnomocnik skarżącej wskazał, jako koszty poniesione przez stronę: koszty zastępstwa procesowego – 60,00 zł, koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 15,00 zł, koszty kserowania pism procesowych wraz z załącznikami – 13,05 zł oraz koszty uiszczonego wpisu sądowego. Rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd nie uznał jednak za uzasadnione żądania strony co do zwrotu kwoty 13,05 zł poniesionej tytułem kserowania pism procesowych wraz z załącznikami. Stosownie do dyspozycji art. 34 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przez działanie "przed sądem" należy natomiast rozumieć - w przypadku pełnomocnictwa ogólnego, a takie w przedmiotowej sprawie zostało udzielone - podejmowanie wszystkich czynności procesowych, a więc niekoniecznie podejmowanych przed obliczem sądu, ale także wykonywanie innych działań prawnych związanych z prowadzeniem danej sprawy. Skoro art. 47 cyt. ustawy nakłada obowiązek dołączenia do każdego pisma strony, w celu nadania mu prawidłowego biegu, jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, to w ocenie Sądu, w przypadku gdy stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, pobierający za to stosowne wynagrodzenie, ewentualne koszty, jakie mogą powstać w tym względzie uznać należy za koszty poniesione w ramach prowadzenia sprawy, a tym samym za koszty objęte pobranym przez niego za to wynagrodzeniem. Z całą pewnością natomiast nie można ich uznać za odrębne wydatki adwokata lub radcy prawnego podlegające zwrotowi na rzecz skarżącego niezależnie od zwrotu na jego rzecz wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego. Wysokość zasądzonych na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, które nie przekraczają stawek opłat określonych w rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.), uzasadnia art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło