I SA/Lu 63/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 27 listopada 2024 r. nr 0601-IOV-1.603.16.2024.11 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty 2019 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z 4 stycznia 2025 r. H. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. (skarżąca, spółka) wniosła do tutejszego sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 27 listopada 2024 r. nr 0601-IOV-1.603.16.2024.11 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za luty 2019 r. Zarządzeniem z 16 kwietnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi spółka złożyła zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 24 czerwca 2025 r., I SPP/Lu 39/25 referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania wnioskowanego prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne. Natomiast postanowieniem z 25 listopada 2025 r. I FZ 171/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie spółki. W związku z tym ponownie wezwano spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi we wskazanej wyżej kwocie. Do chwili obecnej wymagany wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy albo stały. Stosownie natomiast do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sądowych spółka wnosząc skargę do sądu nie uiściła należnego od niej wpisu sądowego. Od obowiązku wniesienia tej opłaty nie została także zwolniona w ramach instytucji prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z 24 czerwca 2025 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wobec powyższego skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie 2 lutego 2026 r. Skarżąca w powyższym terminie nie uiściła wpisu. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.