I SA/Lu 630/08

PostanowienieWSA w Lublinie2009-03-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Fita

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sytuacja finansowa strony, polegająca na osiąganiu niskich dochodów z gospodarstwa rolnego, zajęciu rachunków bankowych przez komorników oraz sprzedaży nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że sytuacja finansowa skarżącego, który osiąga niski dochód z gospodarstwa rolnego, posiada zajęte przez komorników rachunki bankowe i sprzedał nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd podkreślił, że strona nie jest w stanie zaoszczędzić środków na pokrycie kosztów postępowania, zwłaszcza przy wysokim wpisie od skargi.
Stan faktyczny
Skarżący M. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący wskazał na niski dochód z gospodarstwa rolnego, zajęcie rachunków bankowych przez komorników oraz sprzedaż nieruchomości w toku postępowania egzekucyjnego. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, jednak skarżący wniósł sprzeciw, podnosząc dalsze argumenty dotyczące swojej trudnej sytuacji finansowej. Sąd rozpoznał wniosek po wniesieniu sprzeciwu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych; p o s t a n a w i a : - przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych W odpowiedzi na wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący M. S. złożył wniosek z dnia 18 grudnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia złożonego wniosku wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwoma synami (13 i 8 lat), a źródłem utrzymania rodziny jest wspólnie prowadzone gospodarstwo rolne, z którego małżonkowie osiągają dochód miesięczny w kwocie 1.200 zł. Skarżący wskazał też, że posiada 50-hektarową nieruchomość rolną, młyn zbożowy oraz budynki gospodarskie. Wezwany do nadesłania dodatkowych dokumentów i wyjaśnień odnoszących się do sytuacji finansowej skarżącego, M.S. nadesłał do sądu kserokopie: nakazu płatniczego na podatek rolny na 2008 rok, faktury za usługi telekomunikacyjne i za energię elektryczną, dowód zapłaty KRUS oraz odpis z księgi wieczystej. Strona wyjaśniła też, że rachunki bankowe zajęte są przez komorników oraz, że do dnia złożenia pisma (22 stycznia 2009 r. ) nie otrzymał jeszcze decyzji o dopłatach bezpośrednich, przy czym spodziewana wartość dopłat nie pokryje nawet straty związanej z drastyczną obniżką cen płodów rolnych. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił M. S. przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, w którym podniósł, iż w chwili obecnej nie posiada środków finansowych. Wszystkie dochody osiągane z gospodarstwa zajęte są na poczet prowadzonych przeciw niemu postępowań egzekucyjnych. Dopłaty bezpośrednie zaś, w jego ocenie, nie mogą być traktowane jako dochód z gospodarstwa, a jedynie jako czynnik zmniejszający straty poniesione przy produkcji rolnej. Zwrócił też uwagę na wielomilionowe hipoteki ustanowione na nieruchomościach wchodzących w skład gospodarstwa oraz okoliczność, że obecnie nieruchomości stanowiące skład gospodarstwa nie są już jego własnością, bowiem sprzedano je w trakcie postępowania komorniczego, a obecnie stracił on zarząd nad nieruchomościami ze względu na to, iż wydano postanowienie o przysądzeniu własności. W konsekwencji utracił źródło dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniesienie sprzeciwu przez stronę powoduje, że zaskarżone postanowienie traci moc, a Sąd na nowo rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 243 ( 1, 245 ( 1 i 2, art. 246 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego /( 2/, zaś w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego / ( 3/. Zgodnie z art. 246 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, beż uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący M. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W ocenie Sądu, przedstawiona we wniosku oraz wynikająca z załączonych dodatkowych wyjaśnień sytuacja majątkowa skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie strony od kosztów sądowych. Wykładnia art. 246 ( 1 prowadzi do wniosku, iż zasadą jest, że strona powinna partycypować w kosztach postępowania, wobec tego należy przyjąć, że jeżeli po zaspokojeniu najbardziej elementarnych potrzeb skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie, pozostają jakiekolwiek środki finansowe, to strona zobowiązana jest – na miarę swoich możliwości - w tych kosztach uczestniczyć. W ocenie Sądu, przedstawiona przez skarżącego sytuacja majątkowa i finansowa uzasadnia zwolnienie skarżącego od kosztów sadowych, ponieważ z przedstawionej we wniosku, dodatkowych dokumentach oraz w sprzeciwie sytuacji wynika, że skarżący nie jest w stanie zaoszczędzić jakichkolwiek środków finansowych na prowadzenie postępowania sądowego. Sąd ma na względzie, że osiągając wraz z małżonką dochód w wysokości 1.200 zł ( na co wskazuje strona we wniosku), z którego utrzymuje się 4-osobowa rodzina skarżącego, nie jest w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na pokrycie kosztów związanych z prowadzonym postępowaniem sądowoadministracyjnym, zwłaszcza, że - jak wskazano w sprzeciwie – sytuacja skarżącego wręcz pogorszyła się, ponieważ nieruchomości będące dotąd własnością skarżącego, zostały sprzedane w trakcie postępowania komorniczego. Sąd ma też na względzie wysokość opłat, jakie na obecnym etapie postępowania (wpis od skargi w wysokości 4.796 zł) strona zobowiązana jest uiścić. Rozstrzygniecie oparto na podstawie przepisu art. 260 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło