I SA/Lu 630/10
PostanowienieWSA w Lublinie2011-10-13
Skład orzekający: Anna Puton-Mazurkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy może zostać uwzględniony, jeśli nie wykazano istotnego pogorszenia sytuacji materialnej strony w stosunku do stanu faktycznego ustalonego w poprzednim postanowieniu?Ratio decidendi
Wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy może zostać uwzględniony jedynie w przypadku wykazania istotnej zmiany okoliczności sprawy, w szczególności istotnego pogorszenia sytuacji materialnej strony. Brak wykazania takiej zmiany uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek ten był kolejnym wnioskiem w tej sprawie, po dwóch wcześniejszych, które skutkowały częściowym przyznaniem prawa pomocy. Skarżąca przedstawiła swoją sytuację materialną, wskazując na dochody swoje, męża i matki. Referendarz sądowy ocenił, że sytuacja materialna skarżącej nie uległa istotnemu pogorszeniu w stosunku do stanu faktycznego ustalonego w poprzednim postanowieniu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 630/10.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące listopad - grudzień 2006 r., styczeń – grudzień 2007 r. oraz styczeń – maj 2008 r. w zakresie wniosku E. Z. o zmianę wskutek zmiany okoliczności prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 630/10 postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 630/10.
Pełnomocnik skarżącej w złożonej 30 sierpnia 2011 r. skardze kasacyjnej zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym. Do wniosku dołączył wypełniony przez skarżącą urzędowy formularz wniosku o prawo pomocy. W zakreślonym terminie zostały uzupełnione braki formalne urzędowego formularza (wypełniono rubrykę nr 4) przez wskazanie, iż skarżąca domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy złożonego na urzędowym formularzu skarżąca podniosła, że pracuje na [...] etatu z czego osiąga dochody w kwocie ok. [...] zł miesięcznie netto, natomiast mąż otrzymuje rentę w wysokości [...] zł. W kosztach utrzymania partycypuje matka skarżącej dokładając ok. [...]-[...] zł miesięcznie. W dalszej części urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy skarżąca wykazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i z mężem, z którym ma rozdzielność majątkową. Nie posiada majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł brutto składa się wynagrodzenie skarżącej za pracę w kwocie ok. [...] zł, renta męża skarżącej w wysokości [...] zł i emerytura matki w wysokości ok. [...] zł.
Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 sierpnia 2011 r. jest kolejnym (trzecim) wnioskiem skarżącej o przyznanie w tej sprawie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony w dniu 6 sierpnia 2010 r. i obejmował żądanie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 września 2010 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych w 1/5 części, a w pozostałym zakresie odmówiono przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżąca nie wniosła sprzeciwu. Kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 listopada 2010 r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2010 r. referendarz sądowy zmienił punkt I postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 września 2010 r. w ten sposób, że przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od opłat sądowych ponad 1/3 ich część. Skarżąca nie wniosła od niego sprzeciwu, w związku z czym, na podstawie art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., postanowienie to uzyskało skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Stąd kolejny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 sierpnia 2011 r., należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2010 r.
Zgodnie z art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie (tj. że istotnemu pogorszeniu uległa sytuacja materialna), kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony.
Skarżąca we wszystkich wnioskach o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zakres żądania wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 sierpnia 2011 r. mieści się w granicach żądania zawartego we wniosku o prawo pomocy z dnia 10 listopada 2010 r., rozpoznanego prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 10 grudnia 2010 r. Z kolei porównując obecną sytuację materialną skarżącej do sytuacji wykazanej we wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 listopada 2010 r., stwierdzić należy, że nie uległa ona pogorszeniu.
Skarżąca tak samo jak we wniosku z dnia 10 listopada 2010 r. podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i mężem, z którym pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej. Pogorszeniu nie uległa sytuacja dochodowa skarżącej. Podobnie jak w dacie składania wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 listopada 2010 r. na miesięczny dochód rodziny skarżącej składa się jej wynagrodzenie za pracę (ok. [...] zł), renta męża (obecna wysokość to kwota [...] zł) oraz emerytura matki w kwocie ok. [...] zł.
Reasumując, brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący wykazała, iż jej sytuacja materialna uległa istotnemu pogorszeniu w stosunku do tej, która była przedmiotem badania w związku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 10 listopada 2010 r. W świetle powyższego nie ma podstaw do uznania, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego w sprawie prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2010 r.
Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 165
w związku z art. 258 § 1 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło