I SA/Lu 640/14

Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Lublinie Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 lipca 2014r. skarżący K. M. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowywania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga. Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżona decyzja z uwagi na jej charakter i przedmiot – umorzenie należności z tytułu kary pieniężnej - nie nadaje się do wstrzymania. Nie określa bowiem takich praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu, a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ppsa postanowił jak w sentencji.