I SA/Lu 642/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] znak: [...], w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] znak: [...], w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek uzasadniono ważnym interesem zobowiązanego, bowiem wykonanie rażąco wadliwych postanowień organów obydwu instancji spowoduje zagrożenie zdrowia i życia w związku z zajętymi środkami oraz warunkami życia skarżącego poniżej minimum egzystencji. Ponadto uzasadnieniem wniosku w ocenie skarżącego są rażące błędy organów skarbowych, mające wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje czy postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W badanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie dotyczące odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Już ten fakt przesądza o braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutów nie wprowadziło w sytuacji prawnej skarżącego żadnych zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie wykonania aktu. Innymi słowy: przez wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego uwzględnienia zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego nie da się doprowadzić do wstrzymania czynności egzekucyjnych. Skoro postanowienie o oddaleniu skargi na czynności egzekucyjne nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., brak jest podstaw do orzeczenia o wstrzymaniu jego wykonania. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.