I SA/Lu 644/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (spr.),, WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, Protokolant specjalista Iwona Lachowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług - oddala skargę I SA/Lu 644/06 UZASADNIENIE 1. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2006 r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] maja 2005 r., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2005 r. o odmowie dokonania zwrotu podatku VAT naliczonego przy zakupie sprzętu rolniczego, realizowanego w ramach Specjalnego Programu Akcesyjnego na Rzecz Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich / SAPARD /. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej podał, że ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2005 r. utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2005 r. o odmowie zwrotu podatku VAT naliczonego przy zakupie sprzętu rolniczego realizowanego w ramach Specjalnego Programu Akcesyjnego na Rzecz Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich / SAPARD /. Decyzja ostateczna została wydana w oparciu o zgromadzone dokumenty w postaci: umowy z dnia 31 maja 2004 r. zawartej przez J. L. z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o udzieleniu pomocy finansowej w ramach Programu SAPARD / w zakresie przewidzianym Roczną Umową Finansową na rok 2004 r. /, faktur VAT z dnia 2 czerwca 2004 r. nr [...], nr [...], dokumentujących zakup sprzętu rolniczego. Pismem z dnia 7 kwietnia 2006 r. / sprecyzowanym pismem z dnia 28 czerwca 2006 r. i następnie z dnia 7 lipca 2006 r. / J. L. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2005 r. Wskazał na przesłankę z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jako podstawę żądania wznowienia - dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Argumentował, że nie otrzymał zwrotu podatku VAT z uwagi na termin zawarcia umowy o udzieleniu pomocy finansowej w ramach Programu SAPARD. Nie z jego winy opóźniał się termin podpisania umowy z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Nie miał wpływu na ustalenie terminu podpisania tej umowy i nie może ponosić konsekwencji działań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej, po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustalił, że J. L. nie przedłożył orzeczenia sądowego stwierdzającego sfałszowanie dokumentów, na podstawie których ustalone zostały okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy w trybie zwykłym, decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2005 r. W tych okolicznościach organ ocenił, że nie zachodzi przesłanka dla ponownego rozpatrzenia sprawy w trybie wznowienia, wymieniona w art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że postępowanie w przedmiocie wznowienia jest postępowaniem nadzwyczajnym. Stanowi odstępstwo / na zasadzie wyjątku / od reguły, jaką jest trwałość ostatecznych decyzji administracyjnych / art. 128 Ordynacji podatkowej /. Postępowanie wznowieniowe może prowadzić do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy tylko, gdy zaistnieją ściśle określone przesłanki, które wymienia Ordynacja podatkowa / w tej sprawie w art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej /. Ewentualna zmiana decyzji w wyniku wznowienia postępowania może być spowodowana wyłącznie kwalifikowaną wadą proceduralną, wymienioną w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Tytułem podstawy prawnej decyzji o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektor Izby Skarbowej wskazał art. 245 § 1 pkt 2 w związku z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. 2. J. L. złożył skargę na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2006 r. Żądał wydania wyroku nakazującego zwrot niesłusznie zapłaconego podatku VAT, naliczonego przy zakupie sprzętu rolniczego. Argumentował, że zaskarżona decyzja jest dla niego krzywdząca. Jest niezgodna z prawdą i narusza prawo. Wniosek o zwrot podatku VAT złożył Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa już w dniu 10 lutego 2004 r. Agencja wiedziała o zmianie stanu prawnego od 1 maja 2004 r. i zwlekała z zawarciem ze skarżącym umowy. Umowa o udzieleniu pomocy finansowej w ramach Programu SAPARD / w zakresie przewidzianym Roczną Umową Finansową na rok 2004 r. / została zawarta ze skarżącym dopiero po 1 maja 2004 r. W tej sytuacji musiał się zadłużyć. Musiał wyłożyć dodatkowe środki na zapłatę podatku VAT. Z innymi sąsiadami umowy podpisano wcześniej. Nie ponosi żadnej odpowiedzialności za to, że do zawarcia umowy nie doszło wcześniej. Aktualnie ani Agencja ani organy podatkowe nie chcą zwrócić mu podatku VAT, zapłaconego przy zakupie sprzętu rolniczego. 3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wnosił o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Akcentował nadzwyczajny charakter postępowania wnowieniowego. Zmiana ostatecznego rozstrzygnięcia w wyniku wznowienia postępowania może być spowodowana jedynie proceduralną / nie merytoryczną / wadą i tylko taką, która jest zawarta w enumeratywnym wyliczeniu w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Strona we wniosku o wznowienie powołała się na przesłankę z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Nie przedłożyła orzeczenia sądowego stwierdzającego fałsz dokumentów, które były podstawą wydania ostatecznej decyzji w trybie zwykłym / z dnia 27 maja 2005 r. /. Organ podatkowy nie ma obowiązku przeprowadzenia takiego dowodu we własnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: 4. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. / w związku z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / sądy administracyjne kontrolują działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. 5. Ocenę prawną należy rozpocząć od zasadniczego stwierdzenia, że tryb wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną ma charakter nadzwyczajny. Postępowanie wznowieniowe nie może być wykorzystywane do pełnej merytorycznej kontroli ostatecznej decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Postępowanie w wyniku wznowienia nie stanowi kontynuacji postępowania zwykłego. Celem instytucji wznowienia postępowania jest stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i powzięcia ponownego rozstrzygnięcia w sprawie zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyczerpująco wymienionymi w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /. Wskazana we wniosku o wznowienie podstawa wznowienia wiążąco wyznacza granice tego nadzwyczajnego postępowania. Organ prowadzący postępowanie dla ustalenia istnienia podstaw wznowienia nie może wyjść poza te granice. W kontrolowanym postępowaniu skarżący wskazał przesłankę z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jako podstawę wznowienia. Przepis ten stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Następnie art. 240 § 2 tej ustawy przewiduje, że jeżeli sfałszowanie dowodu jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne w celu ochrony interesu publicznego, postępowanie z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 może być wznowione również przed wydaniem przez sąd orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa. W myśl art. 240 § 3 tej ustawy z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 można wznowić postępowanie także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn, określonych w przepisach prawa. 6. Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdza, że w okolicznościach tej sprawy nie zachodzi przesłanka wznowienia postępowania wymieniona w art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej dnia [...] maja 2005 r. / wydana w trybie zwykłym / wydana została na podstawie dokumentów - umowy z dnia 31 maja 2004 r. zawartej przez J. L. z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o udzieleniu pomocy finansowej w ramach Programu SAPARD / w zakresie przewidzianym Roczną Umową Finansową na rok 2004 r. /, faktur VAT z dnia 2 czerwca 2004 r. nr [...], nr [...], dokumentujących zakup sprzętu rolniczego Wbrew stanowisku skarżącego, żaden ze wskazanych dokumentów, na podstawie których zostały ustalone istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, nie okazał się fałszywy. W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i twierdzeń samego skarżącego, nie zostało w tym przedmiocie wszczęte postępowanie ani nie zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające sfałszowanie tych dokumentów. Nie zachodzą też okoliczności, o których mówi art. 240 § 2 i § 3 Ordynacji podatkowej. 7. Skarżący powołując się na przesłankę z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w istocie nie twierdzi, że nastąpił formalny czy materialny fałsz wskazanych dokumentów. Natomiast zarzuca Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zbyt późne zawarcie z nim umowy o udzieleniu pomocy finansowej w ramach Programu SAPARD / w zakresie przewidzianym Roczną Umową Finansową na rok 2004 r. /. Tej treści twierdzenie skarżącego nie wyczerpuje przesłanki z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. 8. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo stwierdza, że nie istnieje przesłanka z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Prawidłowo stosuje art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i odmawia uchylenia decyzji ostatecznej wydanej w trybie zwykłym. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.