I SA/Lu 647/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. i S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. Z. J. i S. J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] określającą łączne zobowiązanie pieniężne za 2012 rok. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2012r. skarżący zostali wezwani (każde z osobna) do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia (spornej kwoty należności pieniężnej w zakresie zaskarżonej decyzji) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone skarżącym w sposób prawem przewidziany: w dniu 7 sierpnia 2012 r. S. J. i w dniu 14 sierpnia 2012 r. Z. J. W odpowiedzi na powyższe wezwania skarżący nadesłali do Sąd pismo wyjaśniając, że w ich przypadku przedmiot zaskarżenia nie posiada wartości materialnej. W związku z treścią odpowiedzi skarżących, zostali ono ponownie wezwani do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi oraz zostali pouczeni, że wartość przedmiotu zaskarżenia odpowiada kwocie podatku kwestionowanej w skardze (szczegółowa treść wezwania k.16 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone skarżącym każdemu z osobna w dniu 3 września 2012r. (k.18-19). W zakreślonym terminie skarżący nie podali wartości przedmiotu zaskarżenia, wystosowali natomiast pismo z dnia 10 września 2012 r. w którym argumentowali, iż w tym przypadku niemożliwe jest zadośćuczynienie wezwaniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "ppsa" w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W sprawie niniejszej, zgodnie z art. 216 ppsa wartością przedmiotu zaskarżenia była należność pieniężna objęta zaskarżoną decyzją. W związku z tym, iż niewskazanie wysokości spornej kwoty uniemożliwiło nadanie prawidłowego biegu sprawie, Z. J. i S. J. zostali wezwany, w trybie art. 49 § 1 tej ustawy, do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi. Jak wskazano powyżej, skarżący braku formalnego skargi nie uzupełnili. Tym samym biorąc pod uwagę dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, stanowiącą, iż Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi – należało orzec jak w sentencji.