I SA/Lu 649/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.C. na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zajęcia nieruchomości postanawia - odrzucić skargę. Uzasadnienie. W dniu 2 sierpnia 2011r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo B. C. z dnia 29 lipca 2011r. /data pisma; k-4-5 akt sądowych/, oznaczone jako zażalenie "na postępowanie Urzędy Skarbowego, jak i ZUS", z wnioskiem o umorzenie postępowania "w kwocie wyższej niż ta uwzględniona przez sąd – [...]". W uzasadnieniu autor pisma podał, iż w czerwcu 2011r. otrzymał z Urzędu Skarbowego tytuły wykonawcze oraz pismo o zajęciu nieruchomości z opisem zaległości względem ZUS w kwocie [...]. Pismo to zaskarżył do Naczelnika Urzędu Skarbowego, gdyż należność wobec ZUS wynosi tylko [...], w odpowiedzi na co otrzymał postanowienie o umorzeniu postępowania w tej sprawie. Autor pisma wyraził pogląd, że postępowanie ZUS i Urzędu Skarbowego pomija postanowienie sądowe Dz.Kw. Nr [...]. Wezwany do wskazania numeru i daty zaskarżonego powyższym pismem aktu lub czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego, w piśmie z dnia 9.09.2011r. B.C. wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wskazanego organu z dnia [...] nr [...], oraz pismo o zajęciu nieruchomości z dnia [...] nr [...]. Do pisma dołączył, między innymi, wymienione dokumenty. Ponieważ z pisma skarżącego z dnia 9.09.2011r. wynika, że jednym pismem zaskarżył on postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, a także inną czynność tego organu, tj. wniósł 2 skargi, na podstawie art.57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", zarządzono rozdzielenie tych skarg. W konsekwencji przedmiotem rozpoznania w sprawie niniejszej jest skarga na pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], informujące o zajęciu nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Sprawowany przez sądy administracyjne wymiar sprawiedliwości polega na kontroli, w zakresie określonym w ustawie, działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganiu sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /por.: art.175 ust.1, art.176 ust.2 i art.184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm./. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, jak stanowi art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto, zgodnie z art.3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W związku z powyższym wskazać należy, iż zgodnie z art.110c ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. Nr 229 z 2005r., poz.1954 ze zm./ organ egzekucyjny przystępuje do egzekucji administracyjnej z nieruchomości przez zajęcie nieruchomości /§ 1/. Zajęcie następuje przez wezwanie zobowiązanego, aby zapłacił egzekwowaną należność pieniężną wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie i kosztami egzekucyjnymi w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania wartości nieruchomości /§ 2 powołanego artykułu/, przy czym równocześnie z wysłaniem zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2, organ egzekucyjny przesyła do sądu właściwego do prowadzenia księgi wieczystej wniosek o dokonanie w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub składa wniosek do zbioru dokumentów, a także przesyła wierzycielowi zawiadomienie o zajęciu nieruchomości /§ 3 tego artykułu/. Zajęcie nieruchomości jest dokonane z chwilą doręczenia zobowiązanemu wezwania, o którym mowa w § 2 /.../ /§ 4 powołanego artykułu/. Zajęcie nieruchomości jest czynnością egzekucyjną /por.: art.1a pkt 2 w związku z pkt 12 lit.a/ tiret 13 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Czynność taka nie należy do aktów lub czynności wymienionych w art.3 § 2 ppsa. W szczególności, nie jest to akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art.3 § 2 pkt 4 ppsa. Wobec powyższego skarga na pismo w przedmiocie zajęcia nieruchomości, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.