I SA/Lu 65/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a zwolnić A. S. od kosztów sądowych i ustanowić dla niego doradcę podatkowego z urzędu. Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2017 r. skarżący zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w osobie I. J.. W złożonym na tę okoliczność formularzu wniosku wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną. Obydwoje zamieszkują w należącym do nich mieszkaniu o pow. 59 m2, a źródłem ich utrzymania są świadczenia emerytalno-rentowe w łącznej wysokości [...] zł netto. Małżonkowie nie posiadają przy tym żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Z ww. środków strona uiszcza opłaty związane z utrzymaniem domu: czynsz - [...] zł, gaz - [...] zł, energia elektryczna - [...] zł, telefon - [...] zł oraz zakupuje: żywność - [...] zł, środki czystości - [...] zł, odzież i obuwie - [...] zł oraz lekarstwa - [...] zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie kwalifikowanego pełnomocnika (doradcy podatkowego). W ocenie orzekającego skarżący wykazał w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak i ustanowienia pełnomocnika bez uszczerbku w swoim utrzymaniu. Zważenia bowiem wymaga, iż w rozpoznawanej sprawie, ze względu na jej przedmiot, wysokość wpisu od skargi wynosi 500 zł. Natomiast w razie niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia i zamiaru jego zaskarżenia może zaistnieć konieczność uiszczenia przez stronę opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, za doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem oraz wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Uwzględniając zatem wskazaną wysokość wpisu od skargi w zestawieniu z sytuacją dochodową i majątkową skarżącego oraz fakt, że uiszczenie tej opłaty jest warunkiem niezbędnym rozpoznania skargi strony przez Sąd, a także to, że skarżący wraz z małżonką ma obowiązek poniesienia kosztów sądowych w takiej samej wysokości w sprawie I SA/Lu 64/17, zasadnym jest pokrycie kosztów niniejszego postępowania z budżetu państwa. Analiza sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej strony wskazuje, że strona skarżąca nie ma środków ani możliwości ich pozyskania na wymagane koszty sądowe. W takiej sytuacji niepodobna oczekiwać, że będzie w stanie ponieść wydatki związane z kosztami sądowymi oraz samodzielnie opłacić usługi fachowego pełnomocnika. Zapadłe orzeczenie oznacza, że skarżący został w niniejszym postępowaniu sądowym zwolniony od kosztów sądowych, jak również przyznano mu doradcę podatkowego, bez obowiązku ponoszenia przez niego kosztów zastępstwa procesowego. Odnośnie zaś wniosku strony dotyczącego ustanowienia doradcy podatkowego w osobie I. J., to należy wskazać, że stosownie do treści art. 244 § 3 p.p.s.a, uprawnienie do wyznaczenia wskazanego imiennie przez wnioskodawcę pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie niniejszej w ramach przyznanego prawa pomocy przysługuje w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym doradcą podatkowym Krajowej Radzie Doradców Podatkowych. Tut. Sąd poinformuje wzmiankowany organ samorządu zawodowego o pełnym zakresie wniosku skarżącego. Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 245 § 1 i 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.