I SA/Lu 659/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 25 lipca 2013 r. (data wpływu do sądu) skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz zaznaczając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że jest zagrożona utratą pracy, zaś jej wynagrodzenie za pracę jest od kwietnia 2013 r. obciążone przymusową egzekucją. Obecnie na tzw. "życie" pozostaje jej kwota ok. 1.100 zł. Skarżąca wskazała również na chorobę onkologiczną swojej matki. W dalszej części wniosku skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe oraz że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak też żadnych zasobów finansowych. Skarżąca wykazała, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 3.000 zł brutto, z czego 50% potrąca komornik. Na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca nadesłała jedynie część dokumentów źródłowych, do złożenia których została zobowiązana. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie strony dotyczące zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 ( 2 p.p.s.a.). Na wstępie podnieść należy, że oprócz wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie niniejszej, skarżąca złożyła wniosek o prawo pomocy w zakresie całkowitym jeszcze w sprawie I SA/Lu 658/13. Zatem dokonując oceny możliwości poniesienia kosztów postępowania przez stronę skarżącą w sprawie niniejszej, wzięto pod uwagę również wysokość kosztów w obu sprawach, w których skarżąca złożyła wnioski o przyznanie prawa pomocy. Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w sprawie niniejszej, stwierdzić należy, że żądanie strony nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu (biorąc również pod uwagę koszty postępowania, jakie strona musi ponieść w pozostałych sprawach, w których złożyła wnioski o prawo pomocy), z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. W sprawie niniejszej do kosztów sądowych wymaganych na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego należy zaliczyć koszt wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł - § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Wysokość wpisu sądowego w sprawie I SA/Lu 658/13 jest taka sama, zaś łączny koszt uiszczenia wpisów sądowych od wniesionych przez skarżącą skarg wynosi 1.000 zł. Do kosztów postępowania należy również zaliczyć koszt wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika za prowadzenie sprawy wyliczony w oparciu o stawki minimalne określone § 18 ust.1 pkt 1 lit. c w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) – tj. 240 zł netto i 295,20 zł brutto. Mając na względzie z jednej strony wielkość kosztów postępowania w sprawie niniejszej (przy uwzględnieniu obciążeń finansowych w sprawie I SA/Lu 658/13), z drugiej strony sytuację materialną i rodzinną skarżącej stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak też częściowym. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacji wynikających z nadesłanych dokumentów wynika, że skarżąca aczkolwiek nie posiada obecnie własnego mieszkania, ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Zgodnie z oświadczeniem skarżącej z dnia 2 września 2013 r., jest ona zameldowana w mieszkaniu zajmowanym przez jej matkę (położonym w Dęblinie), która pokrywa koszty jego utrzymania, zaś w związku z wykonywaniem pracy skarżąca zamieszkuje obecnie w Warszawie. Skarżąca nie ma nikogo na utrzymaniu, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżąca nie wykazała również, że ponosi jakiekolwiek koszty związane z leczeniem choroby matki. Z przedłożonej przez skarżącą umowy o pracę z dnia 20 października 2011 r. wynika, że wynagrodzenie zasadnicze skarżącej wynosi 3.000 zł brutto miesięcznie, zaś inne składniki wynagrodzenia skarżącej to premia i inne dodatkowe świadczenia (pkt 5-7 umowy). Skarżąca twierdzi, że połowa wynagrodzenia jest obciążona potrąceniami komorniczymi, jednakże mimo stosownego wezwania skarżąca nie przedstawiła zaświadczenia pracodawcy o aktualnej wysokości osiąganego wynagrodzenia. Zaświadczenia takiego nie może zastąpić nadesłany wyciąg bankowy za okres od 15 kwietnia 2013 r. do 14 czerwca 2013 r. Wyciąg ten nie obejmuje bowiem okresu ostatnich pełnych trzech miesięcy, do czego skarżąca została zobowiązana wezwaniem referendarza z dnia 21 sierpnia 2013 r. Nie wiadomo zatem, jakie wynagrodzenie (brutto i netto) skarżąca osiągnęła w lipcu 2013 r. (w miesiącu zgłoszenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych), jak też w sierpniu 2013 r. (w miesiącu złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy). Aczkolwiek skarżąca znajduje się w okresie wypowiedzenia umowy o pracę, to na uwagę zasługuje, że zgodnie z dokumentem stanowiącym o rozwiązaniu umowy za pracę za wypowiedzeniem z dnia 28 czerwca 2013 r., skarżącej przysługuje odprawa pieniężna w wysokości dwumiesięcznego wynagrodzenia. W świetle powyższego uznać należy, że skarżąca nie ujawniła dokładnej wysokości osiąganych miesięcznych dochodów. Skarżąca, mimo stosownego wezwania, nie podała również wielkości wydatków ponoszonych na utrzymanie konieczne gospodarstwa domowego związanych z jej miejscem zamieszkania. Nie jest zatem możliwe porównanie dochodów skarżącej do jej kosztów utrzymania koniecznego i dokonanie oceny realnych możliwości płatniczych skarżącej. W ocenie referendarza skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak też częściowym. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.