I SA/Lu 660/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczenia strony skarżącej zawartego na druku PPF referendarz sądowy ustalił, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze swoją narzeczoną, z którą utrzymuje się ze swojego wynagrodzenia za pracę w kwocie [...] złotych netto. Strona skarżąca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha wraz z zabudowaniami. Strona skarżąca jako miesięczne koszty utrzymania koniecznego wykazała koszt wynajmu mieszkania – [...] złotych, koszt wynajmu garażu – [...] złotych i spłatę kredytu – [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że poniesienie przez nią kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Koszty sądowe w niniejszym postępowaniu każdorazowo nie przekroczą kwoty 100,00 złotych (§1 pkt 1, § 2 ust. 1 pkt 7, § 3 w zw. § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Porównanie wysokość tych kosztów do wysokości dochodu strony skarżącej, przy uwzględnieniu wykazanych wydatków prowadzi do wniosku, że strona skarżąca bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego jest w stanie ponieść wszystkie koszty sądowe niniejszego postępowania. Jednocześnie zwrócić należy uwagę na to, że utrzymywanie przez stronę skarżącą obcej jej osoby, którą jest narzeczona nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca nie ma bowiem obowiązku łożenia na jej utrzymanie. Przyznania prawa pomocy nie uzasadnia też spłacanie zaciągniętego kredytu. Zobowiązanie prywatnoprawne nie ma pierwszeństwa przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, do których zaliczane są wchodzące w skład kosztów sądowych opłaty sądowe (art. 212 § 2 p.p.s.a.), czyli wpisy sądowe i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.