I SA/Lu 661/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r., skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "do czasu ustalenia przez Sąd dokładnej bezspornej kwoty należnego podatku", powołując się na trudną sytuacją finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. Jest natomiast oczywiste, że zagrożenie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi sprowadzać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz, że uprawdopodobnienie istnienia takiego zagrożenia obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Wskazać należy też, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Wniosek A. M. nie zawiera właściwie żadnego uzasadnienia, oprócz ogólnego wskazania na "trudną sytuację finansową", nie wskazuje też na czym – w przypadku skarżącego - miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, przewidzianych przepisem. Wskazać dodatkowo należy, że sytuacja majątkowa i finansowa zobowiązanego uwzględniana jest w toku postępowania egzekucyjnego. Gdyby natomiast okazało się, że zaskarżona decyzja – na co wskazuje strona - istotnie narusza prawo, to przysługiwać jej będzie zwrot wyegzekwowanej należności. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3, § 5 i § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.