I SA/Lu 671/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynagrodzenia biegłego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a : -oddalić wniosek. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. w przedmiocie określenia kwoty wynagrodzenia biegłego, skarżący wniósł o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Podał że aktualnie żyje "na skraju nędzy", że nie posiada środków na bieżące utrzymanie rodziny. Żona jest bezrobotna, a mają na utrzymaniu troje dzieci. Nie posiada majątku, oszczędności. Skarżący utrzymuje się z zasiłku rodzinnego w wysokości [...] zł i pomocy rodziny. W tej sytuacji, konsekwencje egzekucji kwoty [...]zł wynikającej z postanowienia mogą być trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 r., poz. 718, zwanej dalej "ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Należy wyraźnie podkreślić, że problem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Odnosząc powyższe do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uznać należy, że nie może ono zostać wstrzymane, bowiem akt ten nie posiada przymiotu wykonalności. Wynika to już z samej istoty postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym, które nie nadaje stronie uprawnień ani nie nakłada na nią obowiązków o charakterze materialnoprawnym. W drodze postanowienia określane są bowiem co do zasady jedynie uprawnienia i obowiązki strony w toku postępowania. Taki, wyłącznie formalny charakter, ma zaskarżone postanowienie organu. Nie nakazuje ono stronie wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie nie nadaje się do wykonania, gdyż wydanie postanowienia w tym przedmiocie nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania zarówno dla skarżącego, jak również dla innych podmiotów. Takie postanowienie nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonego postanowienia. Postanowienie takie (ustalające kwotę wynagrodzenia biegłego w wysokości [...] zł w związku z wydaniem opinii z zakresu gospodarki paliwami) nie może być egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym. Ze względu na swój charakter, nie wywołuje bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.