I SA/Lu 678/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na postanowienie S K O w L. z dnia [..] nr [..] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Ł. z dnia [..]., nr [..]. Wnosząc skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [..]., nr [..], którym stwierdzono, że odwołanie od decyzji Burmistrza Ł. z dnia [..]., nr [..], wniesione zostało z uchybieniem terminu, skarżący R. W. wniósł także o wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji organu I instancji. Argumentów mających potwierdzać zasadność tego wniosku, poza zarzutami, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, nie przedstawił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do § 3 powołanego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego przepisu wynikają dwie podstawowe zasady. Po pierwsze, postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, a więc sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści wniosku. Po drugie, postępowanie to dotyczy, co do zasady, możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu aktu lub czynności i dopiero, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, sąd może, na podstawie art.61 § 3 zdanie ostatnie p.p.s.a., wstrzymać wykonanie także aktów wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26.06.2012r., sygn.akt II OSK 1262/12).. Ponadto, stosownie do przywołanego przepisu, konieczną przesłanką wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest istnienie niebezpieczeństwa, że wykonanie tego aktu lub czynności doprowadzi (może doprowadzić) do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu, a uprawdopodobnienie istnienia niebezpieczeństwa, o którym mowa, obciąża skarżącego i sprowadza się do przedstawienia przez niego konkretnych danych i okoliczności mogących podlegać weryfikacji i ocenie. W świetle powyższego, gdy w stanie niniejszej sprawy skarżący nie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, a jedynie decyzji organu I instancji, jak również nie podał żadnych danych i okoliczności na potwierdzenie istnienia wskazanej w art.61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji nie mógł zostać uwzględniony. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.