I SA/Lu 679/13
WyrokWSA w Lublinie2013-12-19
Skład orzekający: Wiesława Achrymowicz, Krystyna Czajecka-Szpringer, Małgorzata Fita
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, gdy odwołanie dotyczyło decyzji, która nie została doręczona jednemu ze współwłaścicieli, a jednocześnie odwołanie to nie było skierowane od decyzji, od której zostało formalnie wniesione?Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie może stwierdzić niedopuszczalności odwołania, które nie istnieje lub jest skierowane od decyzji innej niż ta, od której zostało formalnie wniesione. W sytuacji, gdy odwołanie dotyczyło jednej decyzji, a organ odwoławczy badał jego dopuszczalność w odniesieniu do innej decyzji, następuje rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności postanowienia organu odwoławczego.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania R. W. od decyzji Burmistrza Ł. w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 r. SKO uznało, że odwołanie jest niedopuszczalne, ponieważ decyzja organu pierwszej instancji została doręczona C. W., ale brak jest dowodu doręczenia jej R. W., co skutkowało brakiem przedmiotu zaskarżenia dla R. W. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez zaniechanie wezwania do usunięcia braków formalnych pisma i wyjaśnienia jego charakteru. Sąd administracyjny uznał, że odwołanie dotyczyło innej decyzji niż ta, od której zostało formalnie wniesione.Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądzono od SKO na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Karolina Orłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi R. W., C. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz R. W., C. W. i J. W. solidarnie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
I SA/Lu 679/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, dalej – O.p.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej – Kolegium, SKO) stwierdziło niedopuszczalność odwołania R. W. (dalej – podatnik, strona, skarżący) od decyzji Burmistrza Ł. (dalej – organ pierwszej instancji) z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie 1.092 zł.
W uzasadnieniu SKO podało, że decyzją z dnia [...] organ pierwszej instancji ustalił podatnikowi wysokość podatku od nieruchomości na 2013 r. w kwocie 1.092 zł.
Od tej decyzji podatnik wniósł odwołanie z dnia 5 marca 2013 r., które wpłynęło do organu podatkowego w dniu 7 marca 2013 r.
Kolegium stwierdziło, że odwołanie to jest niedopuszczalne.
Powołując się na art. art. 228 § 1 pkt 2 O.p., wyjaśniło, że obowiązkiem organu odwoławczego jest zbadanie, czy złożone przez stronę odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie, a także, czy spełnia inne wymogi odwołania określone przepisami art. 222 O.p.
Z akt sprawy wynika, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...], została doręczona w dniu 19 lutego 2013 r. adresatowi – C. W., co potwierdza jej podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, załączonym do akt sprawy. Akta nie zawierają dowodu doręczenia powyższej decyzji R. W.
Stosownie do postanowień art. 212 O.p., decyzja organu podatkowego wywołuje skutki prawne z chwilą jej doręczenia. W przedmiotowej sprawie, przy uznaniu, że nie nastąpiło doręczenie decyzji adresatowi tej decyzji – R. W., nie ma przedmiotu zaskarżenia. Zatem wniesienie przez stronę odwołania od decyzji, która nie została jej w ogóle doręczona, obliguje organ odwoławczy, stosownie do art. 228 § 1 pkt 1 O.p., do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania.
Na powyższe postanowienie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...].
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła, mające istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie przepisów postępowania tj. art. 168 § 1 w zw. z art. 162 O.p. - przez zaniechanie wezwania wnoszącego do usunięcia braków formalnych pisma określonego jako odwołanie, poprzez wyjaśnienie charakteru tego pisma, wobec stwierdzenia braku doręczenia decyzji R. W., a przede wszystkim ustalenia czy pismo jest wnoszone w imieniu własnym czy też C. W., której decyzja została doręczona, w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej – p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skargę należało uwzględnić z przyczyn wziętych przez sąd pod uwagę z urzędu.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że sprawa będąca przedmiotem rozpoznania dotyczy kwestii związanej z badaniem na podstawie art. 228 O.p. przez organ odwoławczy dopuszczalności odwołania, a nie merytorycznej poprawności (zgodności z prawem) decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 r. (nakazu płatniczego nr [...]). Dlatego wniosek o jej wstrzymanie nie może w tej sprawie podlegać rozpoznaniu.
Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] organ pierwszej instancji wydał dwie decyzje: pierwsza (nakaz płatniczy nr [...]) o ustaleniu podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie 1.092 zł (za grunty i budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, grunty – 450 m2 i budynki – 34 m2), adresatami decyzji są: W. R., C. i J., zamieszkali w Ł. przy ul. [...] i druga (nakaz płatniczy nr [...]) o ustaleniu łącznego zobowiązania pieniężnego w kwocie 1.358 zł adresowaną do R. W., decyzja dotyczy podatku rolnego (użytki rolne) oraz podatku od nieruchomości (gruntów pozostałych o powierzchni 1.534 m2).
W dniu 7 marca 2013 r. w Urzędzie Miejskim w Ł. osobiście złożono odwołanie, datowane na dzień 5 marca 2013 r., podpisane przez R. W., w którym podał: "W związku z otrzymanym nakazem płatniczym podatku gruntowego i podatku od handlu i podatku od posiadania gruntu 1534 mkw, jako działka handlowo usługowa. To wszystko trwa już około 40 lat. Przy wywłaszczeniu zabudowań gospodarczych, tj. dom (przy. Ul. [...]) obora, stodoła a przy tym pozostało parę hektarów ziemi uprawnej. Pani mgr Z. z Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli mówiła, że wykupi ziemię uprawną w 1975 r. i do tej pory uprawiam tą ziemię. Jeżeli uprawiam obecnie ok. 10 ha ziemi to muszę mieć jakąś działkę, by postawić przyczepę, ciągnik i inny sprzęt do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Jeżeli płacę podatek gruntowy i podatek od prowadzenia handlu w wymiarze 450 mkw, to nie będę płacił jeszcze od pozostałych gruntów w ilości 1534 mkw po 0,32 zł/mkw. Dlatego wyjaśniam, że nie będę płacił za w/w grunty pozostałe, na których wybudowano Komendę Policji i ciągnie się sprawa o ustalenie granicy w Sądzie od 2012 r.".
Z treści odwołania wynika, że dotyczy ono decyzji – Nakazu płatniczego nr [...] o ustaleniu R. W. łącznego zobowiązania pieniężnego w kwocie 1.358 zł. Wskazał on bowiem, że składa je "w związku z otrzymanym nakazem płatniczym" a nie "nakazami płatniczymi", i że dotyczy ono "podatku gruntowego i podatku od handlu i posiadania gruntu 1534 mkw, jako działka handlowo usługowa" – taki przedmiot opodatkowania widnieje w tym właśnie nakazie, oraz, że "nie będzie płacił za grunty pozostałe w ilości 1534 mkw po 0,32 zł/mkw", skoro "płaci podatek gruntowy i podatek od prowadzenia handlu w wymiarze 450 mkw". Ostatnie stwierdzenie, wskazuje na to, że skarżący nie kwestionuje decyzji z dnia [...] – nakazu płatniczego nr [...], w której ustalono podatek od nieruchomości za grunty i budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym grunty – 450 m2.
W aktach sprawy brak jest innego odwołania, złożonego przez skarżącego.
Skoro zatem odwołanie złożone przez skarżącego dotyczy tylko jednej z decyzji wydanych przez organ pierwszej instancji w dniu [...] – nakazu płatniczego nr [...] o ustaleniu R. W. łącznego zobowiązania pieniężnego, co skarżący potwierdził na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. to badanie tego odwołania jako złożonego od decyzji – nakazu płatniczego nr [...] o ustaleniu podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie 1.092 zł, nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Nie można bowiem stwierdzić na zasadzie art. 228 O.p. o niedopuszczalności odwołania, które nie istnieje.
Z podanych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. z przyczyn określonych w art. 247 § 1 pkt 3 O.p. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia. O kosztach orzeczona na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło