I SA/Lu 680/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...][...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok oraz wysokości odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 rok postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 28 lipca 2009 r. W dniu 1 września 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynął wniosek Z. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienia od wpisu od zażalenia na postanowienie tut. sądu z dnia 28 lipca 2009 r. w sprawie I SA/Lu 680/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Z powyższego wynika, iż merytoryczne rozstrzyganie o możliwości przyznania prawa pomocy może mieć miejsce jedynie w sytuacji, jeśli dane pismo składane do sądu podlega opłacie sądowej. W innym przypadku postępowanie jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a). W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2). Wskazana regulacja ustanawia ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. A mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych m.in. od zażaleń, o których mowa w art. 227 § 2 p.p.s.a. tj. od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Należy stwierdzić, iż złożone przez skarżącego zażalenie dotyczy postanowienia sądowego odrzucającego zażalenie na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2009 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy, a więc jest zażaleniem złożonym w przedmiocie kosztów sądowych, od którego nie pobiera się opłat sądowych. W świetle powyższych okoliczności należało orzec jak na wstępie.