I SA/Lu 680/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok oraz wysokości odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 rok postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 14 maja 2010 r. W dniu 23 czerwca 2010 r. Z. C. złożył zażalenie (k. 163) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 maja 2010 r. w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2010 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie środka odwoławczego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone stronie w dniu 21 lipca 2010 r. (k. 174). Termin do usunięcia braku upłynął bezskutecznie w dniu 28 lipca 2010 r. W dniu 2 sierpnia 2010 r. Z. C. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 28 czerwca 2010 r. (data wpływu do sądu). W uzasadnieniu skarżący podał, iż z uwagi na obiektywną niemożność wykonania wezwania w wyznaczonym terminie wezwania nie zostało wykonane. Jednocześnie do wniosku zostało dołączone zażalenia wraz własnoręcznym podpisem skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z uzasadnienie wniosku, niezachowanie terminu było spowodowane "obiektywną niemożnością" wykonania wezwania. Przez uprawdopodobnienie należy rozumieć środek zastępczy, słabszy niż dowód, niedający pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi więc do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Należy przy tym podkreślić, iż uprawdopodobnienie nie może opierać się jedynie na twierdzeniach strony. Sąd może uznać twierdzenie za uprawdopodobnione dopiero wtedy, gdy nabierze przekonania, iż prawdopodobnie tak właśnie było lub jest. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Natomiast ocena czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie, należy każdorazowo do sądu. W niniejszej sprawie, w ocenie sądu wnioskodawca nie tylko nie uprawdopodobnił okoliczności wskazującej na brak winy w uchybienia terminu, co w ogóle nie wskazał jaka to okoliczność była przyczyną niewykonania wezwania. Nie można bowiem uznać za przyczynę uchybienia terminu ogólnikowego, bliżej nieokreślonego stwierdzenia, iż brak formalny nie został uzupełniony z uwagi na "obiektywną niemożność". W związku z powyższym należało orzec jak na wstępie.