I SA/Lu 680/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok oraz wysokości odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 rok postanawia - odmówić Z. C. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 9 sierpnia 2010 r. W dniu 9 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 14 maja 2010 r. (k. 190). Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie (k.208) i dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od zażalenia (k. 207). Z. C. w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż nie posiada nikogo na utrzymaniu, nie posiada także żadnego majątku w postaci nieruchomości czy przedmiotów wartościowych, natomiast dysponuje oszczędnościami w kwocie ok. 8.600 zł. Dodatkowo skarżący wskazał, iż aktualnie nie uzyskuje żadnych stałych miesięcznych dochodów (k. 232-235). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego wniosku nie wynika, aby skarżący pozostawał w sytuacji zagrażającej jego bytowi w przypadku uiszczenia kwoty wpisu wynoszącej 100 zł. Pomimo, iż wnioskodawca nie podał chociażby przybliżonych dochodów miesięcznych (co jest możliwe do uczynienia), ani też niezbędnych wydatków, należy uznać, iż brak jest uzasadnionych podstaw do skorzystania przez niego z instytucji prawa pomocy. Posiadane oszczędności w kwocie 8.600 zł świadczą, iż dysponuje on środkami umożliwiającymi pokrycie wpisu sądowego. Należy także zauważyć, że stan zaoszczędzonych środków pieniężnych nie zmienił się u skarżącego od marca 2009 r. i oscyluje w granicach 8.000 zł. (k. 39v, 88v, 128v, 168v). Z wniosku strony nie wynika także by deklarowane oszczędności nie były do pełnej dyspozycji skarżącego. W świetle powyższych okoliczności należało orzec jak na wstępie.