I SA/Lu 680/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2015 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. oraz wysokości niezapłaconych odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych postanawia: - odmówić przyznania Z. C. prawa pomocy w żądanym zakresie. Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej określającą skarżącemu Z. C. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. wraz z odsetkami. Wraz ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 18 kwietnia 2012r. W następstwie wniosku tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 22 października 2012r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014r. tutejszy Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku z dnia 18 kwietnia 2012r. Następnie skarżący nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem złożył pismo procesowe zatytułowane "skarga kasacyjna...". Wraz z pismem złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 16 grudnia 2014r. Wyjaśnił, że wniosek uzasadnia jego sytuacją finansową. Nie posiada nieruchomości ani przedmiotów o znacznej wartości, a jedynie środki pieniężne o wartości 18.000 zł. W rubryce 10 dotyczącej uzyskiwanych dochodów wskazał, że uzyskuje dochody z tytułu umowy zlecenia w wysokości 4.900 zł miesięcznie (brutto). Oświadczył również, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak wynika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz.270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), z udziałem w takim postępowaniu wiąże się konieczność ponoszenia przez stronę wydatków, w szczególności na pokrycie opłat sądowych. Stosownie przy tym do art.199 ppsa zasadą jest, że każdy ponosi koszty postępowania związane z jego udziałem w sprawie. Zmniejszenie ciężaru finansowego wiążącego się z prowadzeniem sprawy może nastąpić przez przyznanie stronie, na jej wniosek, prawa pomocy, co obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (prawo pomocy w zakresie całkowitym) albo zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (prawo pomocy w zakresie częściowym) - art.243 § 1, art.244 § 1, art.245 ppsa. Jak wskazano wyżej, skarżący Z. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 16 grudnia 2014 r. Art.246 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga w świetle powołanego przepisu, iż ustawodawca, chroniąc jedynie środki utrzymania koniecznego strony (ewentualnie jej rodziny), przesądził jednocześnie, że obowiązkiem strony uczestniczącej w postępowaniu jest podjęcie wszelkich nienaruszających koniecznego utrzymania oszczędności w celu wywiązanie się z obowiązku uiszczenia należnych kosztów sądowych. Ponadto, wobec treści tego przepisu nie może ulegać wątpliwości, że obowiązek wykazania istnienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskującym. Zdaniem sądu skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych których zwolnienia się domagał. W sytuacji bowiem, gdy posiada on dochody w kwocie 4.900 zł miesięcznie oraz oszczędności w kwocie zł 18.000 i jednocześnie nawet nie twierdzi, że zmuszony jest ponosić ponadprzeciętne koszty koniecznego utrzymania, brak jest podstaw do przyjęcia, że uiszczenie wskazanych kosztów uszczupli jego zasoby finansowe w sposób naruszający środki koniecznego utrzymania. Zatem mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.