I SA/Lu 681/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 9 sierpnia 2023 r. nr 0601-IEE.7192.152.2023.5 w przedmiocie przyznania własności nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem z 9 sierpnia 2023 r. nr 0601-IEE.7192.152.2023.5 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie (DIAS) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie z 22 czerwca 2023 r. nr 0601-SEE-2.711.268.2022.72 orzekające o przyznaniu własności nieruchomości gruntowej. Postanowienie to zostało doręczone M. K. (skarżący) w dniu 14 sierpnia 2023 r. (k. 3935 akt adm.). W dniu 7 września 2023 r. (data nadania) skarżący skierował do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie skargę na przywołane powyżej postanowienie DIAS. Skarga to wpłynęła do organu 9 października 2023 r. (k. 7 akt sądowych). W dniu 27 października 2023 r. powyższa skarga została przekazana przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie do DIAS jako organu właściwego. Następnie skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana do sądu 9 listopada 2023 r. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Warunkiem zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia skargi jest zatem skierowanie jej w tym terminie do właściwego organu. Ustawodawca dopuszcza wprawdzie możliwość wniesienia skargi wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.), jednak taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi oznacza, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu, ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data przekazania skargi organowi właściwemu. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu 14 sierpnia 2023 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie, że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem DIAS. Termin do wniesienia skargi upływał zatem skarżącemu 13 września 2023 r. W zakreślonym terminie (9 września 2023 r.) skarżący wniósł skargę z tym, że nie za pośrednictwem DIAS, lecz organu pierwszej instancji (Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie). Skarga ta do organu pierwszej instancji wpłynęła 9 października 2023 r., i z uwagi na właściwość organu odwołwczege została mu przekazana 27 października 2023 r. Oznacza to, że do wniesienia skargo doszło nie 9 września 2023 r., lecz 27 października 2023 r., a więc po upływie terminu zakreślonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W opisanej sytuacji jednolicie bowiem przyjmuje się, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej ewentualnie data jej przekazania. Mając powyższe na względzie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. - Sąd orzekł jak w sentencji.