I SA/Lu 682/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn za lata 2002-2006 postanawia : I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu J.K. kwotę wpisu w wysokości [...] którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Decyzją z dnia z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja została doręczona stronie w dniu 19 sierpnia 2009 r. (k. 33 akt administracyjnych). Termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej upływał 18 września 2009 r. J.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 21 września 2009 r., co wynika z datownika pieczęci na kopercie, w której znajdowała się przesyłka zawierająca skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ( 1 i 53 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wskazano na wstępie zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 sierpnia 2009 r., a strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 18 września 2009 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została złożona wniesiona w dniu 21 września 2009 r., a więc trzy dni po upływie terminu. O przywrócenie terminu strona nie wnioskowała. Zgodnie z art. 58 ( 1 pkt 2 ppsa wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia skutkuje jej odrzuceniem. W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit "a" i § 2 ppsa.