I SA/Lu 682/97

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Ryszarda Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ch. z dnia 18 czerwca 1997 r. (...) w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 1997 r. - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 18 czerwca 1997 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze W C. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./ oraz art. 2 ust. 1 ust. 1 art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ po rozpatrzeniu odwołania pana Ryszarda Z. od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta R. przez Kierownika Sekcji Podatkowej Urzędu Miasta (...), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium Odwoławcze w C. wskazało iż panu Ryszardowi Z. ustalono łączne zobowiązanie pieniężne na 1997 r. z tytułu podatku od nieruchomości w kwocie 235,65 zł w tym za: budynek mieszkalny o pow. 40 m2 - w kwocie 7,20 zł; budynek pod działalność gospodarczą 3,80 m2 - w kwocie 39,29 zł; pozostałe grunty o pow. 9.458 m2 - w kwocie 189,16 zł. W odwołaniu od tej decyzji podatnik kwestionuje, jako nieuzasadnione, ujęcie powierzchni ganku jako części budynku związanego z działalnością gospodarczą wyjaśniając, że dokonał nietrwałej zabudowy schodów prowadzących do domu, przeznaczając uzyskane pomieszczenie niemieszkalne na działalność gospodarczą. Znajduje się ono poza integralną częścią budynku i tym samym nie ma podstaw, zdaniem skarżącego, do naliczania z tego tytułu podatku od nieruchomości Jest to zabudowa nietrwała i zgodnie z par. 1 ust. 1 i 2 uchwały Rady Miasta z 23 grudnia 1996 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień w tym podatku na 1997 r., przewidującej pobór podatku od budynku lub jego części związanych z działalnością gospodarczą nie powinna stanowić przedmiotu opodatkowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie akt sprawy ustaliło, że podatnik zamieszkujący w domu jednorodzinnym o pow. 40 m2 prowadzi działalność gospodarczą - Biuro Porad Prawnych i Pośrednictwa. Z tego tytułu uiszczał podatek od nieruchomości od części powierzchni budynku tj. 6 m2. W 1996 r. dobudował do budynku ganek wejściowy, do którego przeniósł działalność, nie wykazując go w złożonym zeznaniu podatkowym /wykaz nieruchomości z 6 lutego 1997 r./. Art. 3 ust. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, definiując dla celów podatkowych pojęcie budynku nie określa jego konstrukcji ani funkcji. Według ust. 2 i 3 tego artykułu podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia użytkowa w obrębie zabudowy i pokryta dachem. Z tych też względów ganek, zdaniem Kolegium, stanowi integralną część budynku i w sprawie nie można zastosować powołanego przez skarżącego przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./ wyłączającego powierzchnię ganku z powierzchni mieszkalnej. Ww. przepis odnosi się bowiem do najmu samodzielnych lokali mieszkalnych w stosunkach cywilnoprawnych i nie ma zastosowania do celów podatkowych, gdyż sporna sprawa dotyczy części lokalu użytkowanego do prowadzenia działalności gospodarczej. W skardze do Sądu skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Miasta R. w trybie art. 207 par. 3 w zw. z art. 156 par. 1 ust. 1 i ust. 7 Kpa w części dot. naliczenia podatku od "części pomieszczenia domu skarżącego w której doraźnie prowadzona jest tzw. działalność gospodarcza". W uzasadnieniu skargi podatnik podnosi, iż ganek powstał na skutek zabezpieczenia istniejących schodów wejściowych do budynku mieszkalnego obudową z drewna i pełni jednocześnie funkcji klatki wejściowe przy obiekcie mieszkalnym. Umieszczono w nim maszynę do pisania, 3 krzesła i stolik i wykorzystywany jest do prowadzenia działalności gospodarczej w skromnym zakresie. Naliczony podatek przez Urząd Miasta R. niezgodny jest z art. 4 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w myśl którego podstawę opodatkowania stanowi powierzchnia "mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigów". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/ stwierdzić należy, iż w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca naruszenie przepisów prawa materialnego ani zasad postępowania administracyjnego. Wbrew zarzutom strony skarżącej, organy obu instancji nie naruszyły art. 3. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 3 ust. 1 objęła opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości m.in. budynki lub ich części oraz budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza lub leśna. Pojęcie budynku ustawodawca wyjaśnił w przepisie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ stanowiąc, iż "za budynek, uważa się obiekt budowlany umocowany w ziemi lub na ziemi, posiadający ściany lub słupy albo filary oraz pokrycie dachowe" w tym znaczeniu budynkiem będzie np. taras, którego zadaszenie wsparte jest na słupach /wyrok NSA z dnia 6 stycznia 1993 r. III SA 602/92 - POP 1996 nr 1 poz. 25/ czy wiata /wyrok NSA z dnia 13 października 1992 r. SA/Wr 860/92 - POP 1997 nr 3 poz. 96/. Tym bardziej, zgodnie z powołanym orzecznictwem NSA nie ma podstaw by spod tego pojęcia wyłączać, spełniający wszelkie przesłanki wymienione w art. 3 ust. 4 - ganek. W świetle powołanych przepisów oraz orzecznictwa Sąd w składzie orzekającym podzielił stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego iż w rozpatrywanej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. Nie jest także trafny zarzut skarżącego dotyczący interpretacji art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Zgodnie z orzeczeniem NSA /III SA 602/92/ "użyte w art. 4 ust. 2 pojęcie wewnętrznej długości ścian ma tylko takie znaczenie, że wyłącza z powierzchni użytkowej grubość ścian, która podlegałaby wliczeniu, gdyby pomiary dokonywano po zewnętrznej ścianie". Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ skarga została oddalona.