I SA/Lu 683/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. i odsetek od zaliczek na ten podatek w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi postanawia odrzucić wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Skarga E. Ł. (skarżąca) została odrzucona postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r. jako spóźniona (termin na prawidłowe złożenie skargi upłynął z dniem 28 maja 2015 r., a skarga została złożona dzień później, w dniu 29 maja 2015 r.). Powyższe postanowienie skarżąca otrzymała w dniu 4 sierpnia 2015 r. i stało się ono prawomocne. Następnie w dniu 5 listopada 2015 r. (data nadania w krajowym urzędzie pocztowym) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu powołała się na nagłą chorobę dziecka, co spowodowało, że skarga została złożona dzień po ustawowym terminie. W tym stanie sprawy należy ocenić, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei z art. 87 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (§ 1); w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2); równocześnie z wnioskiem należy dokonać czynności, której terminowi strona uchybiła (§ 4). Następnie art. 88 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W analizowanej sprawie skarżąca w dniu 4 sierpnia 2015 r. dowiedziała się o tym, że złożyła skargę zbyt późno. W tej dacie bowiem otrzymała odpis postanowienia odrzucającego spóźnioną skargę wraz z pisemnymi motywami tej treści rozstrzygnięcia sądu. Wobec tego termin siedmiu dni, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., ustawowo zakreślony na wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, upłynął w nin. sprawie z dniem 11 sierpnia 2015 r. (wtorek). Skarżąca zaś wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi nadała w krajowej placówce pocztowej dopiero w listopadzie 2015 r. Zatem mamy do czynienia ze spóźnionym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, który na mocy art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.