I SA/Lu 690/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca),, WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 lutego 2010 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004 r. - oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania J. G. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 6 lipca 2009r. Nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004r. Z akt sprawy wynika, że w dnu 16 czerwca 2004 r. J. G. złożył wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. W ramach wszczętego postępowania została przeprowadzona kontrola kompletności oraz kontrola administracyjna tego wniosku. W dniu 15 listopada 2004 r. do Biura Powiatowego ARiMR został złożony akt notarialny Rep. A Nr [...] z dnia 8 listopada 2004r., na mocy którego posiadanie gospodarstwa rolnego zostało przeniesione na S. G. W dniu 23 grudnia 2004r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej ( Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zmianami) oraz § 6 ust. 1 w związku z § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zmianami) wydał decyzję o przyznaniu płatności do gruntów rolnych z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2004 r. Decyzją z dnia 26 lutego 2009r. stwierdzona została nieważność ww. decyzji o przyznaniu J. G. płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. W trakcie ponownie przeprowadzonego postępowania stwierdzono, iż przedmiotem umowy darowizny z dnia 8 listopada 2004 r. nie była wchodząca w skład gospodarstwa rolnego i wymieniona we wniosku o przyznanie dopłaty działka nr 333. Skarżący w dniu 11 maja 2009 r. oświadczył, iż działka o nr 333 z dniem 8 listopada 2004 r. została przekazana w użytkowanie S. G. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w dniu 6 lipca 2009r. wydał nową decyzję o odmowie przyznania ww płatności. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym podniosła, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest dla niej krzywdzące W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa wskazał, iż podstawę przyznania płatności stanowi § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zmianami), zgodnie z którym płatność ONW udziela się producentowi rolnemu. Ponadto § 4 ust. 2 ww rozporządzenia stanowi, że płatność ONW jest udzielana producentowi rolnemu do położonych na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, sady, łąki trwałe oraz pastwiska trwałe. Powołał także art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004, nr 10 poz. 76), który stanowi, że za producenta rolnego uważa się osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, będącą posiadaczem gospodarstwa rolnego oraz art. 3 pkt. 1 ww ustawy, zgodnie z którym gospodarstwo rolne stanowią wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu. Wskazał też iż w myśl § 7 powołanego wyżej rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r. w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności ONW nastąpi przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych położonych na obszarach ONW na rzecz innego podmiotu w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW przysługuje temu podmiotowi(...). W ocenie organu odwoławczego powołane przepisy nie precyzują, jaki okres posiadania działek rolnych spełniających określone wymogi uprawnia do przyznania płatności, należy więc w tym zakresie stosować ogólne zasady procedury administracyjnej, zgodnie z którymi organ wydający decyzję winien uwzględnić stan faktyczny ustalony w chwili wydania decyzji. Dalej wskazał, iż z aktu notarialnego z dnia 8 listopada 2004 r. a także z oświadczeń z dnia 15 listopada 2004 r. i z dnia 11 maja 2009 r. wynika, że skarżący z dniem 8 listopada 2004 r. przeniósł posiadanie gospodarstwa rolnego. W dniu 23 grudnia 2004r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję o przyznaniu ww płatności do gruntów rolnych. Tym samym należy stwierdzić, że strona w dniu wydania decyzji nie była posiadaczem gospodarstwa rolnego, w związku z czym decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Na powyższą decyzję J. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze podniósł, że w 2004r. był w posiadaniu gospodarstwa rolnego do końca okresu wegetacyjnego, a grunty w tym okresie były odpowiednio uprawiane i zasiane oziminą, więc spełniał warunki do otrzymania płatności. Gospodarstwo rolne przekazał z uwagi na możliwość uzyskania renty strukturalnej. W jego ocenie wydanie decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego po upływie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o dopłaty stanowiło przekroczenie uprawnień. Zakwestionował też stanowisko organu odwoławczego, iż organ rozstrzygając o przyznaniu płatności ONW musi uwzględnić stan faktyczny ustalony na dzień wydania w tym przedmiocie decyzji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż skarżący w dniu wydania decyzji nie był posiadaczem gospodarstwa rolnego, co uzasadniało wydanie zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Sąd nie stwierdził istnienia przesłanek określonych w ww przepisie, stąd skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Nie było w sprawie sporne, iż skarżący w dniu 16 czerwca 2004r. złożył do Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004r. Wniosek przeszedł kontrolę kompletności oraz kontrolę administracyjną. W dniu 15 listopada 2004 r. do ww. Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło oświadczenie skarżącego o zaprzestaniu prowadzenia działalności rolniczej, a także wypis aktu notarialnego, z którego wynikało, iż skarżący darował gospodarstwo rolne na rzecz S. G. Nie ujęta w umowie darowizny z dnia 8 listopada 2004r. działka nr 333, która wchodziła w skład gospodarstwa rolnego i była wymieniona we wniosku o przyznanie dopłaty, zgodnie z oświadczeniem skarżącego z dnia 11 maja 2009 r., została przekazana w użytkowanie S. G. z dniem 8 listopada 2004 r. Fakty te były podstawą odmowy przyznania skarżącemu płatności na 2004r. Zasady przyznawania płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na lata 2004-2006 regulowała ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej ( Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zmianami) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich ( Dz. U. Nr 73, poz. 657 ze zmianami), zwane dalej "rozporządzeniem z 14 kwietnia 2004r.". Stosownie do § 4 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004 r. wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na hektar gruntu rolnego i deklarowanej przez producenta rolnego powierzchni działek rolnych. Z treści § 6 ust. 4a ww. powołanego rozporządzenia wynika, że zmiana wniosku jest możliwa nie później niż do dnia 31 maja roku, w którym złożono wniosek. Płatność ONW wypłaca się w terminie od dnia 1 grudnia roku, w którym złożono wniosek do dnia 30 czerwca następnego roku. Użyte w tych przepisach wyrażenia "płatność ONW w danym roku kalendarzowym" i "płatność ONW wypłaca się od 1 grudnia roku, w którym złożono wniosek", pozwalają na przyjęcie, iż organy orzekające w sprawie uwzględniają stan faktyczny z dnia zakwalifikowania wniosku do płatności ONW i istniejący na koniec roku kalendarzowego, którego dotyczy wniosek. Na poparcie powyższego stanowiska wskazać należy, iż termin wypłat określony w cyt. rozporządzeniu rozpoczyna się w grudniu, a podstawą wypłaty świadczenia jest decyzja. Zgodnie z § 6 ust 5 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004r. decyzje administracyjne w sprawie przyznania płatności ONW wydaje się w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym złożono wniosek. Oznacza to, że decyzje w sprawach płatności mogą organy wydawać wcześniej, a zatem w okresie stanu faktycznego istniejącego do końca roku kalendarzowego, którego płatność dotyczy. W konsekwencji ww termin do wydania decyzji jest maksymalnym terminem do wydania rozstrzygnięcia przez organ, ale w oparciu o stan faktyczny istniejący na koniec roku kalendarzowego wymienionego we wniosku. Taki też pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 10 stycznia 2008r., sygn. akt II SA/Rz 525/07 ( LEX nr 437611). Wskazuje to, w ocenie Sądu, iż dla przyznania płatności na podstawie wniosku producenta rolnego złożonego na dany rok istotne było ustalenie stanu posiadania gruntów rolnych przez cały rok objęty wnioskiem o płatność. Bez znaczenia, w świetle wyżej powołanych przepisów, jest okoliczność, że skarżący był w 2004 r. posiadaczem gospodarstwa rolnego przez cały okres wegetacyjny. W rozpoznawanej sprawie zmiana stanu faktycznego nastąpiła w dniu 8 listopada 2004r., przed zakończeniem roku kalendarzowego, której dotyczy wniosek o płatność ONW na 2004 r. Należy więc uznać, iż skoro skarżący nie był posiadaczem gospodarstwa rolnego przez cały rok 2004, to nie spełnił warunków do otrzymania płatności objętych ww wnioskiem. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego, iż decyzja przyznająca płatność nie mogła być wydana po upływie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, bowiem, jak wyżej wskazano, zgodnie z § 6 ust 5 rozporządzenia z 14 kwietnia 2004r., termin do wydania decyzji w przedmiocie przyznania płatności ONW na 2004r, upływał 30 kwietnia 2005 r. Decyzja organu I instancji przyznająca płatność ONW została wydana w dniu 23 grudnia 2004 r., a więc przed terminem określonym w tym przepisie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż postawą odmowy przyznania wnioskowanej dopłaty były ustalenia wskazujące, iż w dniu wydania decyzji skarżący nie był posiadaczem gospodarstwa rolnego. Stanowisko to jest błędne, bowiem, jak wyżej wykazano, dla nabycia prawa do dopłaty istotny jest stan posiadania gospodarstwa przez cały rok kalendarzowy, którego dopłata dotyczy. Jednak mimo błędnego uzasadnienia uznać należy, iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Mając powyższe na uwadze, Sąd, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku