I SA/Lu 692/10

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w zakresie wniosku M. Z. K. o zmianę wskutek zmiany okoliczności postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt: I SA/Lu 692/10 odmawiającego przyznania prawa pomocy postanawia: odmówić zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt: I SA/Lu 692/10 odmawiającego przyznania prawa pomocy. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 27 stycznia 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Pierwszy wniosek o prawo pomocy skarżący złożył na urzędowym formularzu w dniu 16 września 2010 r. domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W związku z pierwszym wnioskiem o prawo pomocy, postanowieniem z dnia 26 listopada 2010 r., referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w związku z niewniesieniem środka zaskarżenia. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym samym co poprzednio zakresie, należy potraktować jako wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 listopada 2010 r. Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony. Stwierdzić należy, że zakres żądania wniosku o prawo pomocy z 27 stycznia 2011 r. jest tożsamy z żądaniem zawartym w pierwszym wniosku o prawo pomocy z 16 września 2010 r., rozpoznanym postanowieniem referendarza sądowego z 26 listopada 2010 r. W obu wnioskach skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Brak jest natomiast podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, bowiem skarżący nie wykazał, by pogorszyła się jego sytuacja materialna. We wniosku o prawo pomocy z 27 stycznia 2011 r., skarżący podał, tak jak poprzednio, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Podobnie jak w pierwszym wniosku wykazał, nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Tak samo jak w pierwszym wniosku nie ujawnił aktualnych źródeł utrzymania i ich wysokości podając jedynie wielkość osiągniętego dochodu w 2008r. ([...] zł). Podnieść w tym miejscu należy, że w trakcie rozpatrywania pierwszego wniosku o prawo pomocy skarżący był wzywany do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń celem uzyskania pełnych informacji o jego aktualnej sytuacji materialnej (w tym odnośnie osiąganych miesięcznie dochodów i ponoszonych wydatków na utrzymanie konieczne, posiadanych zasobów finansowych uzyskanych tytułem spadku, ewentualnego posiadania nieruchomości w miejscu zamieszkania). Pomimo przedłużenia skarżącemu terminu do wykonania wezwania, skarżący nie nadesłał żadnego z dokumentów, do złożenia których został zobowiązany. Za wykonanie wezwania nie można było uznać nadesłania "Oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania", gdyż podane tam informacje dotyczyły procesów sądowych prowadzonych przez skarżącego, nie wyjaśniały natomiast wątpliwości odnośnie stanu majątkowego skarżącego oraz źródeł i wysokości osiąganych przez niego dochodów. Skarżący wątpliwości tych nie wyjaśnił również we wniosku o prawo pomocy z dnia 27 stycznia 2011 r. Tym samym, nie można uznać, że we wniosku tym wykazał zmianę okoliczności sprawy w zakresie jego sytuacji materialnej. W świetle powyższego brak podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego w sprawie prawomocnego rozstrzygnięcia referendarza sądowego z 26 listopada 2010 r. Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.