I SA/Lu 692/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Monika Kazubińska - Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Ł. - W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym - odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 lutego 2017 r. skarżąca P. Ł. – W. wniosła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – W. zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] r. wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. działając jako wierzyciel wyraził stanowisko, iż wniesiony zarzut jest nieuzasadniony. Nie godząc się ze stanowiskiem wierzyciela, skarżąca złożyła zażalenie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.. W pouczeniu wskazał skarżącej, iż postanowienie to jest ostateczne w administracyjnym toku instancji i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Podstawowym warunkiem dopuszczalności skargi jest to, aby sprawa podlegała właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzenie, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, uniemożliwia jej merytoryczne rozpoznanie i powoduje konieczność jej odrzucenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz 1369 ze zm., dalej "ppsa"). Zakres spraw poddanych kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2, 2a i § 3 ppsa. Art. 3 § 2 ppsa został znowelizowany ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r. Jedną z wprowadzonych nowelizacją zmian było wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych możliwości kontroli orzeczeń wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Po nowelizacji § 2 art. 3 ppsa stanowi, że: "Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu". W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje powyższy przepis w znowelizowanym brzmieniu, bowiem skarga została złożona przez skarżącą w dniu 12 lipca 2017 r. zatem po wejściu w życie wskazanej zmiany, po dniu 15 sierpnia 2015 r. Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż skoro przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r., stanowiące stanowisko wierzyciela co do zgłoszonych przez skarżącą zarzutów w toku postępowania egzekucyjnego w administracji, to skarga ta jest niedopuszczalna, bowiem jej przedmiot został wyłączony spod kognicji sądów administracyjnych. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.