I SA/Lu 697/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka (sprawozdawca) Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz, WSA Andrzej Niezgoda Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Gilowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "SKO") po rozpatrzeniu odwołania E. P. od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...]., nr [...] ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 rok w kwocie [...]zł stwierdziło uchybienie terminowi do dokonania tej czynności procesowej. Organ I instancji ww. decyzją ustalił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2018 rok w kwocie [...]zł, obejmując przedmiotem opodatkowania stanowiące jego własność następujące nieruchomości: działkę gruntu nr [...] o powierzchni 876 m2, położoną w Z. przy ul. [...], zabudowaną budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 168,75 m2 oraz budynkami niemieszkalnymi o powierzchniach użytkowych: 46,83 m2 i 47,86 m2, a nadto działkę gruntu nr [...] o powierzchni 57 m2 położoną w Z. przy ul. [...]. Odbiór przedmiotowej decyzji skarżący osobiście potwierdził w dniu 1 lutego 2018 r., co oznacza, że 14 dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 15 lutego 2018 r. Tymczasem odwołanie zostało wniesione w dniu 13 kwietnia 2018 r. (uzupełnione pismami z dnia: 16 i 24 kwietnia oraz 4 maja 2018 r.). Kwestionując opodatkowanie budynku gospodarczego, z powołaniem się na ocenę biegłego sądowego ds. budownictwa dotyczącą jego złego stanu technicznego, skarżący wniósł o odstąpienie od jego opodatkowania. SKO stwierdzając, że warunkiem skuteczności czynności procesowej jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania, zaś jego uchybienie powoduje bezskuteczność, powołało się na przepis art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym, w przypadku niedotrzymania przez stronę, określonego w art. 223 § 2 pkt 1 tej ustawy, 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej wydanej w I instancji, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia fakt uchybienia terminowi i pozostawia złożone odwołanie bez merytorycznego rozpatrzenia, albowiem jego rozpatrzenie wywołałoby skutek rażącego naruszenia prawa, w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Dodało, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu oraz nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W skardze złożonej do Sądu, skarżący nie precyzując żądań i wniosków, powołał się na zły stan zdrowia oraz ponownie zakwestionował zasadność opodatkowania budynku gospodarczego z odwołaniem do oceny biegłego potwierdzającej jego zły stan techniczny. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena, czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2018 r., o ww. numerze ustalającej skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2018 rok w kwocie [...]zł. W rozpoznawanej sprawie należało zatem zbadać: 1) czy decyzja, którą chciał i chce zaskarżyć skarżący, została mu doręczona skutecznie, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej oraz 2) czy prawidłowo został obliczony termin, w czasie którego należało złożyć od niej odwołanie. Dla porządku należy na wstępie wskazać, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w myśl którego, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Redakcja tego przepisu, a w szczególności użyty tam zwrot "stwierdza", nakazuje przyjąć, że organ podatkowy obowiązany jest wydać postanowienie na jego podstawie w każdym przypadku uznania, że odwołanie zostało wniesione z przekroczeniem terminu z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Poza jakąkolwiek oceną organu podatkowego pozostają natomiast okoliczności, z powodu których doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, a jedynym uprawnieniem, a zarazem obowiązkiem organu odwoławczego we wstępnej fazie kontroli odwołania jest ustalenie, czy środek zaskarżenia został wniesiony w terminie 14-dni od daty doręczenia decyzji pierwszej instancji. Na żadnym etapie postępowania podatkowego, skarżący nie zakwestionował faktu odbioru przedmiotowej decyzji organu I instancji w dniu 1 lutego 2018 r. Nie neguje tego również w skardze do Sądu. Zgodnie z treścią art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej, w myśl którego, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach, jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminów, nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni, uważa się za koniec terminu. Przyjąć zatem należy, że stosownie do treści art. 12 § 1 i art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, termin do wniesienia odwołania rozpoczął swój bieg następnego dnia po doręczeniu skarżącemu decyzji, a więc 2 lutego 2018 r., a zakończył w dniu 15 lutego 2018 r., W sytuacji zatem, gdy odwołanie zostało wniesione w dniu 13 kwietnia 2018 r. - a skarżący o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności nie wnosił - nastąpiło to z uchybieniem 14 dniowego terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Z zestawienia powyższych dat wynika bezspornie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, co oznacza, że zaskarżone postanowienie jest zasadne. Co się zaś tyczy jego argumentacji dotyczącej stanu zdrowia oraz stanu technicznego budynku należy stwierdzić, że nie są to okoliczności istotne dla kontrolowanego rozstrzygnięcia, a tym samym dające podstawę do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Ze względów wyżej przytoczonych, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302).