I SA/Lu 698/15

Przewodniczący w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie Sędzia WSA Halina Chitrosz - Roicka po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej E. J. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007 r. W uzasadnieniu wskazał, że egzekucja kwoty wynikającej z decyzji skutkowałaby koniecznością zmniejszenia zatrudnienia oraz licytacją majątku skarżącej. Wspierając argumentację wniosku podkreślił, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa skutkującym jej nieważnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej "ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Jak to zostało wyjaśnione w sprawie sygn. akt II FSK 2563/11, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ppsa, zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168). Zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (tak sygn. I GZ 316/10). Należy bowiem podkreślić, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. sygn. I FSK 1693/10) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (powołane wyżej orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego powołania się na ustawowe przesłanki zastosowania tej instytucji, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie w sprawie sygn. akt II OSK 768/12, publ. LEX nr 1145639). Ponadto w sprawie sygn. akt II GSK 1799/11 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że dla wykazania zaistnienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, uznać należy, że rozpoznawany wniosek nie czyni zadość wskazanym wymogom. Pełnomocnik skarżącej całkowicie pominął obowiązek przedstawienia faktów, które obrazowałyby aktualną sytuację finansową i majątkową strony. Wskazał jedynie, że egzekucja kwoty wynikającej z decyzji skutkowałaby koniecznością zmniejszenia zatrudnienia oraz licytacją majątku skarżącej. Dodatkowo wspierając argumentację wniosku podkreślił, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa skutkującym jej nieważnością. Należy podkreślić, iż okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi sama w sobie konieczność zapłaty podatku wynikającego z tej decyzji, choćby była ona realizowana w trybie egzekucji administracyjnej. Pomimo jej niewątpliwej uciążliwości oraz dotkliwości w postaci uszczuplenia majątku zobowiązanego jest ona naturalną konsekwencją wydania takiej decyzji. Ponadto, rzeczywiste konsekwencje zapłaty kwoty podatku wynikającej z zaskarżonej decyzji, uzależnione jest także od innych czynników, w szczególności od ogólnej sytuacji finansowej i majątkowej strony, jej zdolności kredytowej, a w tym zakresie pełnomocnik strony nie przedstawił żadnych dowodów, ani nawet nie powołał okoliczności potwierdzających, że wyegzekwowanie kwoty środków pieniężnych we wskazanej we wniosku kwocie może spowodować nieodwracalną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić równocześnie należy, że wykonanie decyzji związane bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym ma z zasady charakter odwracalny, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zaś zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz – jak wskazano wyżej - jedynie przed takimi, których w razie ewentualnego wygrania sporu sądowego nie można byłoby wyrównać lub odwrócić. Nadto, sam fakt, że pełnomocnik skarżącej uważa zaskarżoną decyzję za wydaną z naruszeniem przepisów prawa, nie przesądza o istnieniu podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy mieć na uwadze, że rozpoznając wniosek w tym przedmiocie sąd nie bada zasadności skargi ani zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, gdyby zaś skarga okazała się zasadna i w związku z wykonaniem decyzji powstałaby nadpłata, to podlega ona zwrotowi wraz ze stosownymi odsetkami. W tej sytuacji, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 ppsa, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.