I SA/Lu 699/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym : Przewodniczący – Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i Z. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [..] nr. [...] w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia [...]. nr. [...] w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi P O S T A N A W I A odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi. Postanowieniem z dnia [...] sygn.akt I SA/Lu 699/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu skargi M. i Z. M.na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania odrzucił skargę i nakazał zwrócić uiszczony w sprawie wpis. W uzasadnieniu podano, że stosownie do art.221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153, poz.1270 ze zmianami ) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego , które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty , jeśli pismo podlega opłacie stałej. Ponieważ skarga podlegała opłacie stałej na podstawie § 2 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr. 221, poz. 2193 ) wnoszący skargę radca prawny nie był wzywany do uiszczenia wpisu, ale zobowiązano go jedynie do złożenia pełnomocnictwa. Wobec uiszczenia wpisu przez pełnomocnika w dniu 26 października 2007r , a więc po terminie , jaki był przewidziany na wniesienie skargi, który upłynął w dniu 1 października 2007r. , skargę odrzucono. Pismem z dnia 21 listopada 2007r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Nie kwestionował poglądu, że skarga złożona przez adwokata lub radcę prawnego podlegająca opłacie stałej podlega odrzuceniu bez wezwania do uiszczenia opłaty, ale podniósł, że w dacie wnoszenia skargi nie legitymował się pełnomocnictwem uprawniającym go do reprezentowania skarżących, a więc nie był zobowiązany do uiszczenia należnego wpisu bez wezwania .Obowiązek ten powstał w chwili udzielenia pełnomocnictwa przez skarżących w związku z uzupełnieniem braków formalnych skargi. Zwrócił uwagę, że skarżący mogli odmówić udzielenia pełnomocnictwa i samodzielnie podpisać skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zmianami ) jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtowany jest pogląd, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności ( postanowienie NSA z dnia 2 października 2002r V SA 793/03 Mon. Podatkowy 2002 nr.23 str. 1059 ) , przy czym pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swoim zakresem także winę osób trzecich , które strona upoważniła do dokonania określonej czynności ( wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002r. I SA/Gd 1676/99 POP 2002/12/148 ). W sprawie jest oczywistym, że wnoszący skargę radca prawny nie dopełnił należytej staranności jakiej wymaga się od profesjonalnego pełnomocnika, a to oznacza, że zaniechanie uiszczenia opłaty stałej od skargi nie nastąpiło bez jego winy. Usprawiedliwienia dla odmiennej oceny nie można upatrywać w podnoszonym zarzucie braku pełnomocnictwa. Przypomnieć należy, że stosownie do art.219 § 1 wspomnianej ustawy opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Niewykonanie tego obowiązku stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art.220 § 1 ustawy z wyjątkiem opisanym w art.221 ustawy, według którego pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. Dla zastosowania rygoru wynikającego z art.221 ustawy bez znaczenia jest, że radca prawny lub adwokat, nie złożył pełnomocnictwa. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zgodnie z art.220 § 1 zd.1 sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma , od którego nie została uiszczona opłata. Po wniesieniu pisma przez radcę prawnego lub adwokata , przez niego podpisanego i podlegającego opłacie stałej , skoro nie wzywa się do jej uiszczenia , sąd nie ma obowiązku badania, czy pełnomocnik dysponuje odpowiednim umocowaniem, którego brak podlega także uzupełnieniu w trybie art.49 § 1 ustawy. Stąd też powoływanie się przez pełnomocnika skarżących na brak pełnomocnictwa jako przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu do uiszczenia stałej opłaty sądowej nie może znaleźć aprobaty. Trzeba przy tym zauważyć, że radca prawny wezwanie do złożenia pełnomocnictwa otrzymał w dniu 26 października 2007r. i w wyznaczonym terminie zostało ono złożone., co oznacza , że w świetle art.49 § 3 powołanej ustawy skarga wywołała skutek od dnia jej wniesienia. Warto zaznaczyć, że w postanowieniu z dnia 17 sierpnia 2000r. , dotyczącym wprawdzie art.17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ale z uwagi na podobną materię sprawy mającym zastosowanie także w postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Sąd Najwyższy stwierdził, że nawet błędne wezwanie adwokata lub radcy prawnego do uiszczenia opłaty stałej nie usuwa działania tego przepisu i nie niweczy przyjętego w nim skutku prawnego w postaci zwrotu pisma procesowego lub odrzucenia środka zaskarżenia. Sąd podkreślił, że taka interpretacja wspomnianego przepisu wiąże się z uprawnieniami i obowiązkami profesjonalnych pełnomocników procesowych, od których należy oczekiwać sprawnej obsługi prawnej przed sądem , a w szczególności podejmowania czynności zgodnych z obowiązującą procedurą. Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wpisu stałego od skargi.