I SA/Lu 699/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach działania wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2007r. postanawia 1. odmówić K.M. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2010r.; 2. odmówić wstrzymania wykonania wyroku z dnia 13 lutego 2009r., sygn.akt I SA/Lu 699/08. Uzasadnienie. Dnia 15 marca 2011r. skarżący K. M. wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2010r. oraz o wstrzymania wykonania wyroku z dnia 13 lutego 2009r. W uzasadnieniu wniosku podał, iż skutek doręczenia postanowienia, o którym mowa we wniosku, nastąpił z dniem 19 marca 2010r., jednak w istocie nie został prawidłowo zawiadomiony o nadejściu przesyłki nr 143316372 przez placówkę pocztową obsługującą w zakresie doręczania obszar pocztowy, na którego terenie znajduje się adres domowy lub siedziba adresata tej przesyłki. Na potwierdzeniu odbioru nie zamieszczono numeru skrytki pocztowej, w której umieszczono przedmiotową przesyłkę, a nadto nawet umieszczenie przesyłki poleconej w danej skrytce pocztowej narusza postanowienia regulaminu korzystania ze skrytek i przegródek pocztowych oraz art.65 § 2 ppsa w związku z art.135 § 2 kpc. Poza tym, zawiadomienie, o którym mowa, nie zostało nawet sporządzone. Kolejnym uchybieniem poczty było błędne obliczenie terminu drugiego awiza oraz brak odcisku datownika na stronie adresowej przesyłki przy powodzie jej niedoręczenia. Zdaniem skarżącego, powyższe spowodowało, iż nie wiedział o nadejściu skierowanej do niego przez Sąd przesyłki i nie mógł jej odebrać. Do wniosku załączono regulamin korzystania ze skrytek i przegródek pocztowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie jednak art.86 § 1 ppsa stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie przy tym do art.87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu /§ 1/, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu /§ 2/, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie /§ 4/. Zdaniem sądu, okoliczności i argumenty podniesione przez stronę we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Jak wskazano wyżej, w dniu 15 marca 2011r. skarżący wniósł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2010r. Nie kwestionuje przy tym, że wynikający z art.73 § 1 i 4 ppsa skutek doręczenia postanowienia, o którym mowa, nastąpił w dniu 19 marca 2010r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 26 marca 2010r. Jako przyczynę uchybienia wskazanego terminu skarżący podał brak wiedzy o wydaniu i doręczeniu przez Sąd postanowienia wskazując, że – jego zdaniem – przy doręczeniu przesyłki zawierającej postanowienie popełniono błędy, przez co nie mógł on wiedzieć o tej przesyłce. Ponieważ skarżący kwestionuje w istocie prawidłowość doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie, do zaskarżenia którego termin został uchybiony, zauważyć na wstępie należy, że zgodnie z art.46 § 2 ppsa pismo strony winno zawierać, między innymi, oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, /lub siedziby/ stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, art.70 § 1 ppsa stanowi zaś, że strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń /lub siedziby/. Stosownie do tego obowiązku skarżący wskazał pierwotnie /w skardze/ adres zamieszkania [...] a następnie – w piśmie z dnia 20 stycznia 2009r. – zawiadomił Sąd o możliwości zastępczego doręczania korespondencji na adres [...] które to pismo potraktowane zostało – zgodnie z zarządzeniem przewodniczącej Wydziału I z dnia 23.01.2009r. i treścią skierowanego do skarżącego pisma z dnia 27.01.2009r. /k-31,36,42/ - jako zawiadomienie o zmianie adresu przez wskazanie adresu dla doręczeń. Zgodnie z art.65 § 1 ppsa sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, stosownie zaś do § 2 tego artykułu do doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Art.135 § 2 k.p.c. stanowi, iż na wniosek strony doręczenie może być dokonane na wskazany przez nią adres skrytki pocztowej. W tym wypadku pismo sądowe przesłane pocztą składa się w placówce pocztowej operatora publicznego, umieszczając zawiadomienie o tym w skrytce pocztowej adresata. W świetle powołanych przepisów, wskazanie przez stronę adresu skrytki pocztowej, jako adresu, pod jaki należy kierować do niej korespondencję, należy traktować jako wskazanie adresu dla doręczeń. Zauważyć przy tym należy, że kierowanie pism sądowych w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej na wskazany przez stronę adres skrytki pocztowej znajduje akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych /por. np. postanowienia: z 28.09.2010r., sygn.akt II OZ 907/10, z 26.04.2010r., sygn.akt II FSK 443/10, z 17.02.2009r., sygn.akt II FZ 27/09/. Art.73 ppsa stanowi, iż: - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art.65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 /§ 1/; - zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe /§ 2/; - w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy /§ 3/; - doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 /§ 4/. Zgodnie z wolą skarżącego co do adresu, na jaki kierowana ma być do niego korespondencja, przesyłka zawierająca postanowienie z dnia 29 stycznia 2010r. wysłana została na adres [...]. Jak przy tym wynika z adnotacji dokonanych na przesyłce oraz na towarzyszącym jej dokumencie potwierdzenia odbioru przesyłki nie doręczono adresatowi ani innej osobie uprawnionej do jej odbioru, lecz pozostawiono ją w placówce pocztowej, przy czym stwierdzenie to opatrzono dopiskiem "na skrytkę pocztową", awizowano ją w dniu 5 oraz 12 marca 2010r., a następnie jako niepodjętą w terminie zwrócono do nadawcy, do którego wpłynęła w dniu 26 marca 2010r. /vide: przesyłka, k-61/. Treść przytoczonych wyżej adnotacji poczynionych przez publicznego operatora pocztowego na przesyłce zawierającej postanowienie, do zaskarżenia którego termin został uchybiony, nie pozwala na przyjęcie za prawdopodobne twierdzeń skarżącego, iż do dnia 8 marca 2011r. /w dacie tej skarżący przeglądał akta sprawy/ nie wiedział on i nie mógł wiedzieć o przesyłce, o której mowa. Fakt, że na odwrocie dokumentu potwierdzenia odbioru nie wskazano numeru skrytki pocztowej, nie ma znaczenia i nie świadczy o niepozostawieniu zawiadomienia we właściwej skrytce, skoro w świetle treści całego tego dokumentu nie może ulegać wątpliwości, że chodzi o skrytkę pocztową adresata /podobnie, jak może chodzić wyłącznie o skrzynkę oddawczą adresata, gdy doręczenie jest dokonywane na adres zamieszkania lub siedziby/. Również twierdzenie wniosku o braku zawiadomień o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej udostępniającej skarżącemu skrytkę nie znajduje potwierdzenia w świetle treści adnotacji o awizowaniu przesyłki. Istotnie, w sytuacji, gdy pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej miało miejsce dnia 5 marca 2010r., to kolejne, o którym mowa w art.73 § 3 ppsa, winno być dokonane w dniu 13 marca 2010r. Uchybienie to, podobnie jak brak datownika poczty przy adnotacji o zwrocie niepodjętej przesyłki adresatowi nie ma jednak znaczenia dla oceny przesłanki braku zawinienia skarżącego w świetle treści wniosku o przywrócenie terminu. Okoliczności te byłyby istotne, gdyby z ich powodu przesyłka zwrócona została nadawcy przed upływem terminu, o którym mowa w art.73 § 1 ppsa, a skarżący zgłosiłby się po tę przesyłkę z zachowaniem tego terminu i nie tylko nie mógł jej odebrać, ale nadto – co samo w sobie jest mało prawdopodobne – nie mógł uzyskać informacji przesyłkę tę identyfikujących /nadawca, numer nadania/. Na takie jednak okoliczności we wniosku o przywrócenie terminu skarżący nie powołuje się /por.: art.87 § 2 ppsa/. Wobec powyższego, skoro skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, należało odmówić przywrócenia terminu. Brak podstaw do przywrócenia uchybionego terminu uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania, na podstawie art.89 ppsa, wydanego w sprawie niniejszej wyroku z dnia 13 lutego 2009r.