I SA/Lu 701/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Miasta K. na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nieważności uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia budżetu miasta K. na rok 2018 postanawia: - odrzucić skargę. Rada Miasta K. złożyła skargę do tutejszego Sądu na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej (dalej: RIO) w przedmiocie nieważności uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] r. w sprawie uchwalenia budżetu miasta K. na rok 2018. Regionalna Izba Obrachunkowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie z uwagi na brak uchwały Rady Miasta K. o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 września 2018 r. tutejszy Sąd wezwał Radę Miasta K. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie uchwały Rady, podjętej na podstawie art. 98 ust. 3 zd.2 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2018 r. poz. 994 ze zm. – dalej: "u.s.g"), o skierowaniu skargi do sądu administracyjnego, a nadto do wykazania umocowania dla Przewodniczącego Rady Miasta K. (uchwała) - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 września 2018 r. (k.13 akt sądowych). Skarżąca w zakreślonym terminie nie odniosła się w żaden sposób do wezwania sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2018, poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Należy wskazać, iż stosownie do treści art. 98 u.s.g., rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia (ust. 1). Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (ust. 3). Na tle powołanej regulacji prawnej przyjąć należy, że wskazana w art. 98 ust. 3 uchwała stanowi niewątpliwie materialnoprawną przesłankę do wniesienia skargi, stanowiącą upoważnienie do podejmowania czynności prawnych zmierzających do uchylenia lub pozbawienia znaczenia prawnego rozstrzygnięcia organu nadzoru. Celem powyższego przepisu jest zapewnienie takiego stanu rzeczy, że przed wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze organ gminy, którego akt został unieważniony, podejmie wewnętrzne rozstrzygnięcie, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem nadzorczym i żąda rozpatrzenia sprawy przez sąd administracyjny. Mając powyższe na względzie przyjąć trzeba, że skarga, nawet wniesiona do sądu administracyjnego przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego w przewidzianym w art. 98 ust. 1 tej ustawy 30-dniowym terminie, nie może zostać uznana za wniesioną skutecznie, jeżeli nie została podjęta uchwała organu uchwałodawczego tej jednostki o skierowaniu skargi do sądu. Wniesienie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze bez załączenia uchwały rady gminy o wniesieniu skargi uznać należy zatem za brak formalny tej skargi, który w świetle art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., może być uzupełniony na wezwanie Sądu, który wzywa stronę skarżącą do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do wniesionej do tutejszego Sądu skargi, nie została dołączona uchwała Rady Miasta K. o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego RIO. Skoro wezwanie do złożenia tej uchwały doręczone zostało skutecznie w dniu 25 września 2018 r., to zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął z dniem 2 września 2018 r. Uchwała nie została do dziś dnia złożona. W tych okolicznościach należało uznać, że skoro w zakreślonym terminie nie doszło do uzupełnienia braków formalnych skargi, zatem na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu, stąd orzeczono, jak w sentencji. Powyższe rozstrzygnięcie, uzasadnione względami formalnymi, wyłącza możliwość rozstrzygania przez Sąd sprawy co do jej istoty i tym samym zwalnia Sąd od obowiązku ustosunkowywania się do dalej idących, merytorycznych argumentów skargi.