I SA/Lu 703/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. I SA/Lu 703/15 Uzasadnienie Skarga została podpisana w sposób, który nie pozwala stwierdzić kto złożył na niej swój podpis. Pod tekstem skargi, w miejscu przeznaczonym na złożenie podpisu widnieje pieczęć skarżącego stowarzyszenia oraz nieczytelny podpis. W związku z tym nie można ustalić kto konkretnie podpisał skargę jako reprezentant skarżącego stowarzyszenia. Trzeba przypomnieć, że skarga składana do sądu musi być podpisana przez samą stronę bądź jej reprezentanta stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. - ustawa p.p.s.a.). Zaznaczyć przy tym należy, że skarga powinna (w rozumieniu obowiązku) być podpisana w taki sposób, który pozwala sądowi na identyfikację osoby składającej podpis, tj. jej imienia i nazwiska, a w konsekwencji daje podstawę do jednoznacznej oceny czy skarga została podpisana przez osobę uprawnioną do reprezentowania skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu sądowym. W związku z tym, że skarga stowarzyszenia nie została podpisana w sposób wymagany przez prawo, zgodnie z zarządzeniem z dnia 1 lipca 2015 r. skarżące stowarzyszenie zostało pisemnie wezwane do podpisania skargi zgodnie z zasadami reprezentacji ujawnionymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. W wezwaniu tym został zakreślony ustawowy termin na usunięcie omawianego braku formalnego skargi w zakresie podpisu oraz zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w razie jego niewykonania. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 10 lipca 2015 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Skarga nie została podpisana zgodnie z powyższymi unormowaniami p.p.s.a. Wobec tego nie można ustalić kto konkretnie ją podpisał i czy osoba ta w ogóle jest uprawniona do reprezentowania skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu sądowym. W dotychczasowym postępowaniu sądowym został więc zrealizowany tryb z art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a. przewidziany dla uzupełnienia braków formalnych skargi. Natomiast brak podpisania skargi zgodnie z zasadami reprezentacji skarżącego stowarzyszenia w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania do wykonania tego obowiązku, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Dodatkowo wymaga odnotowania, że strona skarżąca, jednocześnie z wezwaniem do podpisania skargi zgodnie z zasadami reprezentacji, została też zobowiązana do podania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz do złożenia odpisu KRS, który pozwala sądowi ustalić grono osób uprawnionych do reprezentacji skarżącego stowarzyszenia w postępowaniu sądowym. Także tych obowiązków strona skarżąca nie wykonała w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi. Tym samym skarżące stowarzyszenie w wyznaczonym terminie nie uzupełniło skargi w zakresie formalnych wymogów, o których stanowią art. 215 § 1 oraz art. 29 ustawy p.p.s.a. Trzeba podkreślić, że uzupełnienie skargi przez stronę skarżącą stosownie do treści art. 215 § 1 ustawy p.p.s.a. (stanowi o obowiązku podania wartości przedmiotu zaskarżenia) i w myśl art. 29 tej ustawy (nakłada na stowarzyszenie obowiązek złożenia odpisu KRS wraz ze skargą) - w odpowiedzi na wezwanie sądowe i to w zakreślonym terminie - jest konieczne dla nadania skardze prawidłowego biegu. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.