I SA/Lu 707/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 707/16 w zakresie kosztów postępowania w sprawie ze skargi W. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia - uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 707/16 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt I i dodać pkt II w brzmieniu: "zasądza od Ministra Finansów na rzecz W. G. kwotę [...]zł ([...] złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, wyrokiem z dnia 7 października 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 707/16 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną nie zamieszczając w wyroku orzeczenia o kosztach postępowania sądowego. Jaka wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku, na rozprawę w imieniu skarżącego stawił się radca prawny M. S. z substytucji radcy prawnego M. K., której pełnomocnictwo złożone do sprawy zostało wcześniej wypowiedziane (k.117 akt sądowych). W tej sytuacji proceduralnej Sąd na podstawie art. 44 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. - P.p.s.a.) postanowił dopuścić tymczasowo pełnomocnika skarżącego do podjęcia czynności w sprawie i wyznaczył termin 5 dni, w ciągu którego powinno być złożone pełnomocnictwa udzielone przez skarżącego radcy prawnemu M. K., pod rygorem pominięcia dotychczasowych czynności substytuta w sprawie. W zakreślonym terminie, pełnomocnik przedłożył właściwe pełnomocnictwo z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej i wniósł jednocześnie o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o uzupełnienie wyroku zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W okolicznościach niniejszej sprawy, skoro pełnomocnik w zakreślonym terminie uzupełnił brak pełnomocnictwa, to jego czynności uznać należy za prawnie skuteczne, a to z kolei uzasadnia uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów postępowania. Na koszty postępowania składa się wpis od skargi (200 zł), koszty zastępstwa procesowego w wysokości podwójnej (2 x 240 zł), z uwagi na to, że skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika na podstawie wcześniejszego pełnomocnictwa od początku postępowania sądowego, a więc także przed pierwszym wyrokiem sądu I instancji, który został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt. II FSK 3118/14. Doliczono także koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Przy czym dodać należy, że do wynagrodzenia pełnomocnika zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 z późn. zm.), z uwagi na to, że sprawa została wszczęta przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 (to jest przed 1 stycznia 2016 r. - § 21 nowego rozporządzenia). W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a, należało orzec jak w sentencji.