I SA/Lu 708/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. spółki jawnej A. K., M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółki jawnej A. K., M.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2010 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskiem zawartym w skardze A. spółka jawna A.K., M. K. zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za grudzień 2010 r. Uzasadniając wniosek skarżąca spółka wskazała, że łączna kwota naliczonego podatku akcyzowego wynosi ponad 600.000 zł (należność główna bez odsetek). Konieczność natychmiastowej wpłaty tak wysokiej kwoty, pociągnie za sobą trudne do odwrócenia skutki. Argumentowała, że zatrudnia obecnie 7 osób, a koszty związane z utrzymaniem takiej ilości etatów, wymagają utrzymania dyscypliny finansowej i ścisłego planowania wszystkich wydatków. Nagła konieczność uiszczenia tak znacznej sumy stanowi zatem zagrożenie dla jej funkcjonowania w obecnych rozmiarach. Odnośnie sytuacji finansowej, spółka wyjaśniła, że w związku z prowadzoną działalnością ma zobowiązania o charakterze krótko i długoterminowym z tytułu kredytów związanych z zakupem paliw, których koszt obsługi jest wysoki. Dodatkowo wyjaśniła, że sama jest wierzycielem zobowiązań o znacznej wartości, co ma wpływ na jej płynność finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. dalej: - "ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dokonując wykładni wskazanego wyżej przepisu należy wyjaśnić, że przewiduje on restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi bowiem do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia żądania, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, publ. Lex nr 1145639). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Innymi słowy wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. Lex nr 468877). Rozpoznawany wniosek mimo uzasadnienia nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca spółka wskazuje bowiem jedynie ogólnikowo, że wykonanie zaskarżonych decyzji może wywołać trudne do odwrócenia skutki, dla rozmiarów prowadzonej przez nią działalności. Zawarte we wniosku twierdzenia nie zostały jednak poparte konkretnymi dowodami obrazującymi aktualną sytuację finansową skarżącej. We wniosku spółka wskazała jedynie, na wysoką łączną kwotę ciążących na niej zobowiązań wynikających z ostatecznych decyzji podatkowych w podatku akcyzowym za okres od marca 2009 do grudnia 2010 r., których wykonanie może mieć wpływ na utratę płynności finansowej spółki, a co za tym idzie np. na brak środków na zabezpieczenie należności pracowniczych zatrudnionych u niej osób. Odnosząc się do sytuacji finansowej spółki należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż spółka posiada kapitał zakładowy w kwocie 1.113.419,07 zł, oraz aktywa o wartości 1.604.770,16 zł, w tym aktywa trwałe o wartości 387.999.08 zł (budynki i lokale - 236.662,44 zł, środki transportu - 91.293,25 zł, urządzenia techniczne i maszyny - 40.042,66 zł) i aktywa obrotowe w wysokości 1.216.771,08 zł, w tym należności krótkoterminowe na kwotę 444.208,68 zł. Nadto spółka ostatni rok obrotowy zakończyła zyskiem wielkości 41.918,53 zł, a na koniec czerwca 2014 r. posiadała na rachunku bankowym kwotę 124.896,57 zł. Oceniając powyższe w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie sposób stwierdzić istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Innymi słowy, powołana przez skarżącą argumentacja, nie została poparta dowodami, świadczącymi o możliwości zaistnienia na skutek wykonania zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków Na zakończenie dodać jeszcze należy, że wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi (czego na obecnym etapie sprawy Sąd nie przesądza) może sprawić, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone wraz z odsetkami. Każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11, LEX nr 742913). W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 ppsa nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.