I SA/Lu 71/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. s.c. R. N., K.S. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [..] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. postanawia : - odrzucić skargę. W dniu 15 stycznia 2008 r. K. s.c. R. N., K.S. w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [..] Nr [...] W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2008 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 180 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na wskazany w skardze adres i pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki /w dniach 11 i 19 marca 2008 r.. – k.25/ adresat nieobecny w mieszkaniu w chwili doręczania nie odebrał pisma z placówki pocztowej oraz wpisu nie uiścił, a przesyłka z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" zwrócona została do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa/ pisma wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skarga, podlegają opłacie wpisem. Zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy sąd administracyjny nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak wskazano, w niniejszej sprawie miało zastosowanie tzw. "doręczenie zastępcze" odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, o którym mowa w art. 73 w/w ustawy. Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W związku z tym, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 lutego 2006r., P 13/05, OTK-A 2006/2/20 uznał, iż art. 73 ustawy ppsa w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w pełni znajduje zastosowanie dyspozycja art. 65 § 2 ppsa stanowiąca, że do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym w związku z § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym /Dz.U. Nr 62, poz. 697 ze zm./. Stosownie do wymogów § 9 ust. 3 cyt. rozporządzenia wezwanie było awizowane dwukrotnie /11 i 19 marca 2008 r./. Jak wynika bowiem z adnotacji na przesyłce zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wobec nieobecności adresata w miejscu zamieszkania /"mieszkanie zamknięte"/, przesyłka została awizowana w dniu 11 marca 2008r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej, ze wskazaniem numeru i adresu urzędu pocztowego, w którym można przesyłkę odebrać. Wobec nieodebrania przesyłki w terminie siedmiodniowym, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 19 marca 2008r. Zważywszy zatem, że termin do odbioru przesyłki po powtórnym awizowaniu upłynął w dniu 26 marca 2008 r. – to w tym dniu następuje fikcja prawna doręczenia. Od tego dnia należy więc liczyć bieg terminu na dokonanie czynności, do której wezwano stronę. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, upłynął bezskutecznie w dniu 2 kwietnia 2008 r. Dlatego też, mając na względzie dyspozycję art. 220 § 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd – należało orzec jak w sentencji postanowienia.