I SA/Lu 71/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. spółka jawna w B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. spółka jawna w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 500 (pięćset) złotych. [...] J. i A. S. spółka jawna z siedzibą w B. P., wniosła do tutejszego sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r. W skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 500 zł. W nadesłanym następnie wniosku (druk PPPr) skarżąca podała, że na chwilę obecną nie posiada środków finansowych, zapasów towarów, środków trwałych ani nieruchomości. Nie osiąga również żadnych dochodów. Spółka zawiesiła swą działalność w dniu 5 listopada 2015 r. i działalność ta nie została ponownie podjęta. Spółka nie prowadzi działalności i nie posiada rachunków bankowych. Wspólnicy także nie posiadają środków finansowych na pokrycie kosztów postepowania sądowego z uwagi na brak majątku, przedmiotów wartościowych, oszczędności i papierów wartościowych. Wszystkie posiadane aktywa zostały wykorzystane do zaspokojenia zobowiązań wobec wierzycieli. Nadto strona dodała, że w wyniku zablokowania kont bankowych, spółce została wypowiedziana umowa ramowa o prowadzeniu usług bankowych z natychmiastowym wezwaniem do uregulowania należności, których wysokość na dzień 10 lutego 2017 r. wynosi [...] zł. Do wniosku załączono m.in.: wypowiedzenie umowy ramowej o świadczenie usług bankowych, postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT, zeznania podatkowe wspólników za lata 2015 i 2016, sprawozdanie finansowe za 2014 r. oraz zarządzenie o zabezpieczeniu należności podatkowych w wysokości [...] zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że odpłatność postępowania sądowoadministracyjnego jest generalną zasadą przyjętą na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a. - por. art. 199 tej ustawy). Nie mniej jednak zasada ta nie ma charakteru bezwzględnego i ustawodawca przewidział, że w szczególnych przypadkach strona może być zwolniona z tego obowiązku w drodze przyznania prawa pomocy. Możliwość jego przyznania jest jednakże uzależniona od tego, czy strona występująca z takim wnioskiem wykaże, iż rzeczywiście jej sytuacja materialna jest na tyle ciężka, aby uzasadnione było uczynienie wyjątku od zasady odpłatności postępowania. Częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, o które ubiega się w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca (osoba prawna) może natomiast zostać przyznane stronie, o ile wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że przedmiot działalności skarżącej stanowiła sprzedaż hurtowa i detaliczna sprzętu komputerowego i multimediów. Spółka zawiesiła swą działalność w dniu 5 listopada 2015 r. i dotychczas działalność ta nie została ponownie podjęta. Nadesłane dokumenty w postaci sprawozdania finansowego dotyczą 2014 roku, a zatem ostatniego roku, w którym spółka prowadziła działalność. Osiągnięty wówczas zysk brutto spółki opiewał na kwotę [...]zł. Aktualnie spółka nie prowadzi działalności, nie posiada żadnego majątku ani rachunków bankowych. Wspólnicy także nie posiadają środków finansowych na pokrycie wpisu od skargi w kwocie przekraczającej 500 zł z uwagi na dokonane zaspokojenie wierzycieli. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. W świetle bowiem przedstawionej sytuacji majątkowej należało przyjąć, że skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.