I SA/Lu 714/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 września 2024 r. nr 0601-IEW.4264.15.2024.2 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. I. K. (dalej jako "strona, skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 13 września 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 grudnia 2024 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwania została, po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 20 grudnia oraz 30 grudnia 2024 r., zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "nie podjęto w terminie". Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 10 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieopłacenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie odpis pisma wzywającego skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony skarżącej w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 20 grudnia 2024 r., drugie zaś – 30 grudnia 2024 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 3 stycznia 2025 r. (uwzględniając dni wolne od pracy). Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwania Sądu. W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 10 stycznia 2024 r. wpis od skargi nie został uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.