I SA/Lu 722/07

Sygn. I SA/Lu 722/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Asesor WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące maj, październik i listopad 2003 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I SA/Lu 722/07 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] określającą A. S. prowadzącemu Piekarnię zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące maj, październik i listopad 2003 r. Wnioskiem z dnia 13 grudnia 2007 r. /data wpływu do Sądu 17 grudnia 2007 r./ pełnomocnik skarżącego wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia argumentowano, piekarnia którą prowadzi skarżący stanowi źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny, a także jest miejscem pracy dla kilku osób. Kwota podatku wynikająca z decyzji (za kolejne lata podatkowe 2003-2005) jest wysoka i przekracza możliwości finansowe skarżącego – egzekucja tych zobowiązań doprowadziłaby do utraty źródła utrzymania. Za ostatnie miesiące roku 2007 oraz w chwili obecnej skarżący osiąga stratę z działalności gospodarczej. Obciążenie skarżącego dodatkowo kwotą zaległości podatkowych wraz z odsetkami, uniemożliwi funkcjonowanie piekarni, a tym samym spowoduje trudne do odwrócenia skutki (utratę rynków zbytu, a w konsekwencji jej upadłość). Do akt dołączono zestawienie przychodów i wydatków skarżącego za 2007 r. sporządzonego przez Biuro Rachunkowe oraz wydruk komputerowy deklaracji PIT-5 sporządzony przez Biuro rachunkowe, za listopad 2007 r. W ocenie pełnomocnika strony skarżącej w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o jakiej mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /, a mianowicie realne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (sygn. akt I SA/Lu 722/07) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższe postanowienie strona zażaliła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r. (sygn. akt I FZ 144/08) NSA uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, wskazując, iż Sąd I instancji nie odniósł się w sposób wystarczający do powoływanych przez stronę skarżącą okoliczności w kontekście spełnienia przez nią ustawowych przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zważył, co następuje: Stosownie do art.190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U Nr.153, poz,1270 ze zmianami ) sąd , któremu sprawa została przekazana jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 3 powołane wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę. Jest natomiast oczywiste, że zagrożenie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi sprowadzać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz, że uprawdopodobnienie istnienia takiego zagrożenia obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Wskazać też należy też, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, stwierdzić należało, iż wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na okoliczność, że skarżący w ciągu kilku ostatnich miesięcy poprzedzających złożenie wniosku nie osiągał z tytułu prowadzonej działalności dochodów, a jedynie straty, oraz że działalność ta (piekarnia) jest jedynym źródłem dochodu dla niego i jego rodziny, przyjąć należało, że czynności podjęte przez organ egzekucyjny w celu wyegzekwowania zaległości podatkowych mogłyby pogorszyć sytuację finansową firmy A. S. Znaczne pogorszenie tej sytuacji mogłoby z kolei, w perspektywie, wywołać nieodwracalne konsekwencje w postaci upadłości firmy. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.