I SA/Lu 725/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca) WSA Grzegorz Wałejko Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi E. K. wynagrodzenie w kwocie [...]zł ([...] złotych) w tym VAT z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania T. G. (podatniczka, skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] orzekającej o odmowie umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. wraz z należnymi odsetkami, utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz akt sprawy wynika, że podaniem skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego podatniczka w dniu [...] wystąpiła o umorzenie zaległości w kwocie [...]zł z tytułu "złożonej korekty [...] za 2010 r. wraz z należnymi odsetkami (zbycie nieruchomości przed upływem 5 lat)". Swoją prośbę podatniczka umotywowała tym, że nie wiedziała, iż powinna zapłacić podatek, ponieważ gdyby wiedziała, że musi tego dokonać, od razu uiściłaby należność, gdyż posiadała pieniądze ze sprzedaży, które ostatecznie zostały przeznaczone na pomoc rodzinie. Strona wskazała, iż ma 90 lat, otrzymuje niską rentę (około [...] zł), z której opłaca pożyczkę (około [...] zł) i jest ciężko chora. Po uiszczeniu rachunków i kosztów leczenia nie jest w stanie spłacić istniejącej zaległości. W wyniku przeanalizowania i oceny wskazanych argumentów oraz zgromadzonego materiału dowodowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające umorzenie zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości [...] zł wraz z należnymi na dzień złożenia wniosku odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł. Decyzją z dnia [...] r. organ odmówił udzielenia zawnioskowanej przez stronę ulgi. W wyniku rozpoznania odwołania strony od powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej na wstępie przytoczył brzmienie art. 127 i art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm. – dalej: "Op"). Następnie organ podkreślił, że decyzje dotyczące umorzeń zaległości podatkowych mają charakter uznaniowy, a przesłankę ustawową do zastosowania ulgi stanowi "ważny interes podatnika" lub "interes publiczny". Organ odwoławczy wyjaśnił jak według niego należy rozumieć przesłankę ważnego interesu podatnika i interesu publicznego. Przy wyjaśnianiu wskazanych pojęć organ posiłkował się orzecznictwem sądów administracyjnych. Po dokonaniu analizy akt sprawy organ wskazał, że przedmiotowa zaległość podatkowa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. powstała na skutek odpłatnego zbycia w dniu [...] na podstawie aktu notarialnego (umowy sprzedaży), za cenę [...] zł, nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], stanowiącej lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 46,98 m˛ wraz z udziałem wynoszącym [...] części we współwłasności części wspólnych budynku i innych urządzeń nie służących do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, a także takim samym udziałem w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu, na której znajduje się budynek, w którym zlokalizowany jest przedmiotowy lokal mieszkalny, nabytej na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i umowy przeniesienia własności z dnia [...] Biorąc pod uwagę powyższe organ stwierdził, iż sprzedaż przedmiotowego lokalu mieszkalnego nastąpiła przed upływem 5 - ciu lat od daty jego nabycia. W dniu [...] strona złożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2010 (PIT-39). Z kolei w dniu [...] strona złożyła korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2010 (PIT-39), w której wykazano podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2010 r., w wysokości [...] zł. Wobec braku zapłaty w/w kwoty, na dzień wpływu wniosku podatniczki o udzielenie ulgi podatkowej do Urzędu Skarbowego, tj. na dzień [...] na karcie kontowej strony figurowała zaległość podatkowa z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł. Termin przedawnienia przedmiotowego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w postaci lokalu mieszkalnego upłynie z dniem 31 grudnia 2016 r. - o ile nie nastąpi przerwanie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Ponadto organ zaznaczył, że w dniu [...] na podstawie aktu notarialnego (umowy sprzedaży) wraz z córką - A. Z. F. podatniczka nabyła na współwłasność, po ˝ części każda, za cenę [...] zł, nieruchomość w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w P. o powierzchni użytkowej 22,50 m˛. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż rozpatrując wniosek strony w pierwszej kolejności należało ocenić, czy w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego", poprzez wyczerpujące zbadanie sprawy, w tym przede wszystkim sytuacji materialnej i rodzinnej, a także okoliczności powstania zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż podatniczka prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródło jej utrzymania stanowi renta w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Strona posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w P. o powierzchni użytkowej 22,50 m˛ i szacunkowej wartości [...] zł. Podatniczka nie posiada żadnych ruchomości, w tym środków transportu, wartościowych przedmiotów, dzieł sztuki, eksponatów, antyków, akcji, obligacji oraz oszczędności, zgromadzonych zarówno w gotówce, na lokatach bankowych, czy też rachunkach bankowych. Miesięczne wydatki związane z codzienną egzystencją są następujące: [...] zł - opłaty eksploatacyjne, [...] zł - opłata za telefon, około [...] zł - koszty leczenia. Ponadto, obciążenie domowego budżetu strony stanowi spłata rat pożyczek zaciągniętych w [...] S. A. na podstawie umów zawartych w dniu [...] sierpnia 2015 r., odpowiednio: w kwocie [...]zł oraz w kwocie [...]zł. Podsumowując powyższe, łączna suma ponoszonych przez stronę miesięcznych wydatków w związku z funkcjonowaniem gospodarstwa domowego wynosi około [...] zł. Z kolei miesięczny dochód podatniczki kształtuje się na poziomie [...] zł, a więc do swobodnej dyspozycji pozostają środki pieniężne w kwocie [...]zł. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, wskazane przez stronę okoliczności, w tym sytuacja rodzinna, stan zdrowia, wysokość uzyskiwanego dochodu oraz ponoszonych wydatków w zestawieniu z kwotą zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę (42.811,00 zł - według stanu z dnia złożenia wniosku o udzielenie ulgi podatkowej) wskazują na występowanie w sprawie "ważnego interesu podatnika", jednakże rozumianego jako normalna sytuacja ekonomiczna. W przedmiotowej sprawie brak jest natomiast zdaniem organu przesłanek przemawiających za stwierdzeniem występowania "interesu publicznego", który stanowi dyrektywę postępowania nakazującą mieć na uwadze respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa. Stan faktyczny rozpatrywanej sprawy świadczy zdaniem organu odwoławczego, o tym, iż istniejąca zaległość podatkowa wraz z odsetkami za zwłokę nie powstała w wyniku nadzwyczajnych, niezależnych od postawy strony okoliczności, jak również nie jest wynikiem wystąpienia zdarzeń losowych. Wskazano, że dokonując transakcji sprzedaży nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny przed upływem 5 - ciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej formalne nabycie, a następnie nie dopełniając warunków niezbędnych do skorzystania z tzw. "ulgi mieszkaniowej", przeznaczając jednocześnie pieniądze uzyskane z powyższej transakcji "na pomoc rodzinie", strona powinna liczyć się z koniecznością zapłaty należnego z tego tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że nawet pomimo stwierdzenia wystąpienia przesłanki "ważnego interesu podatnika", w rozpatrywanej sprawie brak jest obiektywnych argumentów świadczących o istnieniu "interesu publicznego". Organ zwrócił uwagę na fakt, iż strona nie zalega z płatnościami. Z uzyskiwanego dochodu zaspokajane są podstawowe wydatki związane z codzienną egzystencją. Ponadto, podatniczka ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe i nie korzysta z pomocy społecznej. W konkluzji organ odwoławczy poparł stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, że przyznanie wnioskowanej ulgi stanowiłoby postawienie podatniczki w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych podatników, regulujących tożsame zobowiązania zgodnie z literą prawa. W niniejszej sprawie nie istnieje również ryzyko, iż w przypadku odmowy udzielenia zawnioskowanej ulgi podatkowej - nastąpi zagrożenie egzystencji strony, bowiem ewentualne postępowanie egzekucyjne, zmierzające do wyegzekwowania przedmiotowej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, będzie prowadzone zgodnie z zasadą poszanowania minimum egzystencji, a także stosowania najmniej uciążliwych środków egzekucyjnych. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej strona wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającym ją rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 120, art. 121 § 1 i § 2, art. 122 O.p. przez jednostronnie profiskalne postępowanie organu podatkowego, mające na celu odgórną odmowę umorzenia zaległości podatkowej pomimo istniejących przesłanek, przemawiających za umorzeniem zaległości, - art. 122, art. 180, art. 187 i art. 188 O.p. przez uchybienie obowiązkowi dopuszczenia jako dowód wszystkiego co mogłoby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy jak również obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, - art. 191 i art. 187 § 1 O.p. przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i wadliwe przyjęcie, że zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstaw do tego by nie uznać kumulatywnego wystąpienia przesłanek warunkujących umorzenie zaległości podatkowej. Powyższe naruszenia procedury podatkowej doprowadziły do naruszenia prawa materialnego, tj. art. 67a § 1 pkt 3 O.p. przez nieuprawnioną odmowę umorzenia w całości lub co najmniej w części powstałej zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę w zapłacie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca polemizowała z argumentacją organu II instancji, w zakresie obowiązków jakie spoczywały na niej co do wykazania istnienia przesłanki ważnego interesu podatnika. Jej zdaniem okoliczności przedstawione w przedmiotowej sprawie przesunęły obowiązek dowodowy na organ. Organ miał wiedzę, że wniosek został złożony przez osobę dziewięćdziesięcioletnią, mającą trudności w poruszaniu się i w samodzielnym działaniu. W trakcie przeprowadzania postępowania dowodowego organ miał obowiązek uwzględnić możliwości tak percepcyjne, psychoruchowe, komunikacyjne jak i techniczne wnioskodawcy - związane z jego wiekiem. Skarżąca przypomniała, iż oświadczyła wobec organu, że w jest chora na nowotwór i ciągu ostatniego roku dwukrotnie przebywała w szpitalu w celu wykonania zabiegów i nadal się leczy. Jej zdaniem nie wzięto pod uwagę kosztów jakie ponosi w związku z zaawansowaną chorobą nowotworową, którą jest dotknięta. Poza tym organ nie wziął pod uwagę, że podatniczka, choć tego nie wykazywała – to oczywistym jest, że ponosi wydatki związane z zakupem wyżywienia, środków czystości czy kosztów utrzymania mieszkania, dlatego niemożliwym było (wbrew twierdzeniom organu, iż skarżąca dysponuje miesięczną kwotą [...]zł) stwierdzić jaka kwota pozostaje skarżącej miesięcznie do dyspozycji. W odniesieniu do okoliczności postania zaległości podatkowej, której umorzenia się domaga, podatniczka podnosiła, że organ nie wziął pod uwagę, że stan jej zdrowia oraz możliwości percepcyjne już w chwili powstania zobowiązania podatkowego wskazują na możliwość usprawiedliwionego braku świadomości o tym, że w ogóle zobowiązanie powstało. W chwili dokonania odpłatnego zbycia w dniu [...] nieruchomości położonej P. skarżąca liczyła sobie 85 lat. Dopiero na początku roku 2016 po konsultacji z rodziną podatniczka udała się do Urzędu Skarbowego by dowiedzieć się czy w związku z transakcją sprzed kilku lat nie powstała u niej zaległość podatkowa - wtedy też po konsultacjach i instrukcjach od urzędników w Urzędzie Skarbowym skarżąca złożyła korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2010 (PIT-39). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 13 stycznia 2017 r. skarżąca oświadczyła, że w 2015 r. zaciągnęła pożyczki i przeznaczyła je na swoje bieżące wydatki, na życie. Część przekazała wnukowi i córce. Nie pamięta na co przeznaczyła pożyczki zaciągnięte w 2015 roku. Raty spłaca z renty. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły podatniczce umorzenia zaległości podatkowych w podatku od osób fizycznych za 2010 r. Kwestię umorzenia zaległości podatkowych reguluje przepis art. 67a § 1 pkt 3 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa (art. 67a § 2 O.p.). Decyzja organu ma charakter uznaniowy, lecz musi uwzględniać przesłanki zawarte w art. 67a § 1 O.p., a zatem stwierdzić należy, iż organ administracyjny przy wydawaniu decyzji w zakresie zastosowania ulg dotyczących niepodatkowych należności budżetowych o charakterze publicznoprawnym winien rozważyć czy za zastosowaniem ulgi w postaci umorzenia przedmiotowych należności przemawia ważny interes strony lub interes publiczny. Powyższe przesłanki stanowią katalog zamknięty, dlatego też organ administracyjny rozpoznający sprawę winien rozpoznać wniosek o umorzenie po wnikliwym ich zbadaniu. Pamiętać także należy, iż ustawodawca, używając zwrotu "może" przesądził, że decyzja organu ma charakter uznaniowy, a to oznacza, że organ ten przy ustalonym stanie faktycznym ma możliwość wyboru sposobu rozstrzygnięcia wniosku. Sądowa kontrola przedmiotowej decyzji obejmuje zasadniczo jedynie samo postępowanie poprzedzające jej wydanie, nie zaś rozstrzygnięcie będące wynikiem wyboru dokonanego przez organ administracyjny. Aby jednak organ ten mógł podjąć rozstrzygnięcie w ramach tzw. uznania administracyjnego, musi najpierw stwierdzić istnienie przesłanek określonych w art. 67a § 1 pkt 3 O.p. To z kolei obliguje go do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych sprawy oraz szczegółowego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, iż decyzje w tym przedmiocie, jako decyzje uznaniowe, podlegają kontroli sądu administracyjnego jedynie w ograniczonym zakresie: Sąd nie jest władny oceniać, czy dokonany przez organ administracji państwowej wybór jest słuszny czy też nie. Innymi słowy, sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności (celowości) decyzji administracyjnej, ponieważ takie rozstrzygnięcie należy wyłącznie do organów administracyjnych. Poddaną sądowej kontroli decyzję uznaniową sąd bada pod kątem zgodności z przepisami proceduralnymi, ocenia czy organ prawidłowo zgromadził materiał dowodowy, czy wyciągnięte wnioski w zakresie merytorycznym decyzji o odmowie umorzenia należności mają swoje uzasadnienie w zebranym w sprawie materiale dowodowym oraz, czy dokonana ocena mieści się w ustawowych granicach, zaś wyciągnięte wnioski są logiczne i poprawne. Skarżąca wnioskowała o umorzenie zaległości argumentując niemożność ich uregulowania trudną sytuacją życiową i zdrowotną (podeszły wiek, zły stan zdrowia), brakiem oszczędności, z których mogłaby zapłacić zaległości podatkowe. Wskazywała też na swój brak świadomości i właściwego rozeznania, które miały znaczenie w okolicznościach powstania zobowiązania (które przerodziło się w zaległość podatkową). Organy podatkowe w niniejszej sprawie przeprowadziły postępowanie dowodowo-wyjaśniające celem zbadania dokładnie sytuacji podatniczki i – następnie - oceny czy w sprawie zachodzą przesłanki "ważnego interesu podatnika" lub "interesu publicznego". Prawidłowo wyjaśniły organy, że ważny interes podatnika to sytuacja, w której z powodów nadzwyczajnych, losowych przypadków, podatnik nie jest w stanie uregulować zobowiązań wobec Skarbu Państwa, może o tym przeważyć również trudna sytuacja podatnika w jakiej się znalazł, nawet bez działania tych okoliczności nadzwyczajnych, losowych. W przypadku kryterium interesu publicznego prawidłowo organ wskazał, że należy w tym przypadku odwołać się do wartości uniwersalnych, takich jak sprawiedliwość i równość wobec prawa, dobro wspólnoty lokalnej, zaufanie do organów państwa, które skutkuje podporządkowaniem się narzuconym regułom postępowania. W ocenie Sądu organy podatkowe w ramach postępowania dowodowego zebrały całościowo materiał dowodowy, który pozwolił na dokonanie oceny sytuacji materialnej podatnika pod kątem możliwości zastosowania omawianej ulgi w spłacie zaległości i na tej podstawie należycie wyjaśniły dokładnie okoliczności powstania zaległości podatkowej (sprzedaż lokalu mieszkalnego w P. i niezapłacenie podatku z tego tytułu), stan faktyczny sprawy (sytuację w jakiej znajduje się wnioskująca podatniczka) a następnie w sposób zgodny z zasadą swobodnej oceny dowodów dokonały jego oceny. Zgadzając się generalnie z tezą, że stan finansowy i majątkowy oraz sytuacja rodzinna dłużnika może stanowić samoistną przesłankę umorzenia zaległości, wskazać należy, że organy szczegółowo rozważyły, że egzekucja należności nie doprowadzi do niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb wnioskodawczyni. Z rzeczowej argumentacji organów wynikało, że podatniczka jest osobą starszą, że ma problemy zdrowotne, że jej dochód w postaci świadczenia rentowego nie jest wysoki, lecz stały. Na podstawie wyjaśnień skarżącej organy szczegółowo ustaliły jej wydatki miesięczne. Wskazały, że w dyspozycji skarżącej pozostaje kwota pozostająca w jej swobodnej dyspozycji (około [...] zł). Jako istotny podały fakt, iż skarżąca nie korzysta ze środków pomocy społecznej. Organy zwróciły uwagę również na fakt spłaty rat pożyczek w [...] S.A. zaciągniętych w sierpniu 2015 r., które podatniczka spłaca ratalnie z renty. Z wyjaśnień złożonych już na rozprawie wynikało zaś, ze pożyczki te zaciągnięte były na potrzeby podatniczki oraz jej wnuka i córki. Słusznie zatem organ ocenił sytuacje skarżącej jako nie cechującej się żadną nadzwyczajnością. Zasadnie ocenił, że z uwagi na sytuację zdrowotną, wiek skarżącej, mamy do czynienia z ważnym interesem podatnika, jednakże rozumianym jako normalna sytuacja ekonomiczna, nie spowodowana żadnymi nadzwyczajnymi, trudnymi do przewidzenia okolicznościami. Przy tym słusznie zauważa organ, że przesłanką dla przyznania wnioskowanej ulgi nie może być w żadnym razie potrzeba przeznaczenia pieniędzy ze sprzedaży nieruchomości na pomoc rodzinie, w kontekście powszechnego i wynikającego z Konstytucji obowiązku płacenia podatków. Twierdzenia podatniczki na rozprawie, które wynikają z protokołu, jedynie potwierdzają słuszność rozstrzygnięcia organu. Niedopuszczalna byłaby bowiem sytuacja, gdy podatnik zaciągający pożyczki komercyjne "na pomoc rodzinie" miałby z tego tytułu być zwolnionym z obowiązku realizacji swoich zobowiązań wobec Państwa, wynikających z przepisów prawa. Zwłaszcza, że z przedstawionych w toku postępowania koniecznych wydatków skarżącej względem jej dochodów wynika, iż z tych dochodów jest ona w stanie sfinansować swoje podstawowe potrzeby. W tym kontekście zaciągnięcie komercyjnej pożyczki, uszczuplającej miesięczny dochód skarżącej, tym bardziej świadczy o tym, iż jest ona w stanie wygospodarować środki finansowe na zapłatę zaległości podatkowych. Zatem należy ocenić, że w przedmiotowej sprawie organ wskazał, jakie okoliczności doprowadziły go do odmowy umorzenia należności, wskazując na ważny interes podatnika i brak interesu publicznego. Przedstawienie przez organy takiej argumentacji w ocenie sądu pozwala na przyjęcie, że decyzja organów, opierająca się na uznaniu administracyjnym nie nosi cech dowolności lecz wynika z wzięcia pod uwagę szeregu okoliczności mających wpływ na treść rozstrzygnięcia. Realizując wyrażoną w art. 122 O.p. zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej przestrzegano w prowadzonym postępowaniu określonych w ustawie zasad postępowania dowodowego, a zwłaszcza przepisu art. 187 § 1 O.p., który stanowi, że organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Konkludując należy uznać, że organy wszechstronnie rozważyły i oceniły wszystkie aspekty faktyczne i prawne niniejszej sprawy, a także wzięły pod uwagę okoliczności podnoszone przez skarżącą (oczywiście te mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie umorzenia zaległości) i w wyniku tej oceny podjęte zostały decyzje mieszczące się granicach uznania administracyjnego, dlatego Sąd nie znalazł podstaw do uznania ich za niezgodne z prawem, w szczególności nie dopatrzył się zarzucanych w skardze naruszeń przepisów postępowania, jak i prawa materialnego w postaci art. 67a Ordynacji podatkowej. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. W punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a.