I SA/Lu 726/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A." spółki z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem zatytułowanym "Wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego" skarżąca – "A." spółka z o.o. w L. powołując się na art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej "ppsa") wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. w kwocie 53.468 zł. Skarżąca wskazała, że posiada majątek składający się z dwóch działek gruntu o łącznej powierzchni 0,7744 ha przy ul. Z. w L., gdzie znajduje się budynek handlowo – magazynowy. Na dzień 6.11.2013r. działki z budynkiem miały wartość rynkową 3.250.000 zł. Na działkach ustanowiona jest hipoteka na rzecz Banku i na dzień 29.08.2014r. pozostało do spłaty 222.000 zł. W okresie od 21.03.2002r. do 29.08.2014r. skarżąca spłaciła zadłużenie z tytułu kredytu w wysokości 1.321.848.03 zł plus odsetki w wysokości 599.084.05 zł. Podkreśliła, że jest wiarygodną i wypłacalną firmą, jednak jednorazowa spłata zobowiązań podatkowych jest niemożliwa. Zobowiązania wobec organu mogą być zabezpieczone na jej majątku, który przewyższa wartość zaległości, a zasadność zobowiązania nie jest jeszcze przesądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. dalej: - "ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dokonując wykładni wskazanego wyżej przepisu należy wyjaśnić, że przewiduje on restrykcyjne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nadając tej instytucji charakter wyjątkowy i uzależniając jej zastosowanie od wystąpienia okoliczności nadzwyczajnych. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi bowiem do wyłomu od zasady jej wykonalności, wobec czego strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia żądania, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenie płynące z jej wykonania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, publ. Lex nr 1145639). Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie konkretnych i obiektywnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11). Innymi słowy wnioskodawca jest zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, publ. Lex nr 468877). W niniejszej sprawie "wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego" wobec jego treści, Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy uznać, iż wniosek skarżącej mimo uzasadnienia nie czyni zadość powyższym wymogom, nie zawiera bowiem konkretnych dowodów, okoliczności dotyczących niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku spółka wskazała na wysoką łączną kwotę ciążących na niej zobowiązań wynikających z ostatecznych decyzji podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 2006 do 2010r. (w tym w sprawie niniejszej w kwocie 53.468 zł), których egzekucja zablokowała możliwość funkcjonowania firmy. Jednak w dalszej części wniosku skarżąca wskazała, że jest wiarygodną i wypłacalną firmą, posiada majątek, którego wartość rynkowa na 6.11.2013r. wyniosła 3.250.000 zł. W okresie od 21.03.2002r. do 29.08.2014r. uregulowała zadłużenie z tytułu kredytu (zabezpieczonego na rzecz banku na jej majątku) w wysokości 1.321.848.03 zł plus odsetki w wysokości 599.084.05 zł. Nadto z dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wynika, iż kapitał zakładowy spółki to kwota 974.384,37 zł, aktywa trwałe 1.121.113,00 zł w tym grunty - 425.478,67 zł, budynki i lokale - 689.590,19 zł, środki transportu - 6.045,00 zł, i aktywa obrotowe - 146.403,17 zł, w tym należności krótkoterminowe - 113.735,59 zł. Nadto w 2013r. opodatkowany przychód spółki wyniósł 483.327,64 zł, co wskazuje, że prowadzona przez nią działalność jest znacznych rozmiarów. Ze złożonych dokumentów (umowy najmu, raporty kasowe, miesięczne deklaracje podatku VAT) wynika również, że spółka w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą związaną z wynajmem nieruchomości, która regularne przynosi znacznej wysokości przychody. Oceniając powyższe w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie sposób stwierdzić istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Innymi słowy, powołana przez skarżącą argumentacja, nie została poparta dowodami, świadczącymi o możliwości zaistnienia na skutek wykonania zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków Na zakończenie dodać jeszcze należy, że wykonanie aktów dotyczących należności pieniężnych ze swej istoty nie ma charakteru nieodwracalnego lub trudno odwracalnego skutku, gdyż ewentualne uwzględnienie skargi (czego na obecnym etapie sprawy Sąd nie przesądza) może sprawić, iż wszelkie należności uiszczone na ich podstawie zostaną zwrócone wraz z odsetkami. Każdy akt zobowiązujący do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek finansowy. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej, jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 ppsa nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.