I SA/Lu 730/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. I SA/Lu 730/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło I. T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza P. z dnia [...], w przedmiocie określenia I. T., T. J. i T. B. wspólnikom spółki cywilnej - Przedsiębiorstwo Wielobranżowe A s.c. w P., odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości firmy B spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.. Wskazane postanowienie zostało doręczone stronie w dniu 13 czerwca 2012r., w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dowód doręczenia k. 65 akt przedstawionych. Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ), dalej "P.p.s.a", I. T. była uprawniona do złożenia skargi na wskazane postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W tym stanie prawnym mogła skutecznie złożyć skargę do dnia 30 lipca 2012r., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które wydało zaskarżone postanowienie. Skarżąca w ostatnim dniu terminu - 13 lipca 2012 r. (data nadania - stempel krajowego urzędu pocztowego koperta k. 10 akt sądowych) złożyła skargę, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga wpłynęła do sądu już po upływie trzydziestodniowego terminu w dniu 17 lipca 2012r. (k. 2 akt sądowych). Sąd przekazał skargę organowi właściwemu – Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w B. P.. W przedstawionym stanie prawnym za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania jej przez sąd organowi właściwemu. Skoro zatem w niniejszej sprawie skarga wpłynęła do sądu juz po upływie ustawowego terminiu do jej złożenia, uznać należało, iż została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. W związku z powyższym przedmiotowa skarga nie spełnia wymogu z art. 53 § 1 P.p.s.a., dotyczącego zachowania ustawowego terminu przewidzianego na złożenie skargi i należy ją uznać za spóźnioną. Spóźniona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i przy zastosowaniu art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a. Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.