I SA/Lu 731/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (sprawozdawca), Sędziowie WSA Halina Chitrosz, NSA Danuta Małysz, Protokolant Referent stażysta Paulina Zając, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. S. o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 325/11 ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a I. odrzucić wniosek o wznowienie postępowania; II. przyznać radcy prawnemu A. S.– M. kwotę [...] zł, /w tym VAT/ tytułem wynagrodzenia za czynności podjęte w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu, którą to kwotę wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Wyrokiem z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 325/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W dniu 2 grudnia 2011r. P. S. wniósł do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 325/11 z uwagi na zaistniałe nowe okoliczności. Jako nową okoliczność skarżący wskazał "wpłynięcie do Sądu decyzji z dnia [...] nr [...] która jest przedmiotem sprawy o sygn. akt I SA/Lu 711/11". W związku z tym P.S. wniósł o "uchylenie prawomocnego werdyktu w sprawie o sygn. I SA/Lu 325/11 i złączenie spraw celem wydania jednolitego orzeczenia". Podał, że "SKO celowo i umyślnie przetrzymał decyzję". Dopiero po "wydaniu werdyktu w sprawie o sygn. I SA/Lu 325/11 i moich ponagleniach przekazał sprawę, dla której nadano repertorium I SA/Lu 711/11". Jednocześnie P. S. cofnął wniosek o uzasadnienie ww. wyroku z dnia 15 listopada 2011r. Na skutek wezwania Sądu, pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarga o wznowienie postępowania z dnia 2 grudnia 2011 r. dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Lublinie z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. I SA/Lu 325/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, iż wznowienie postępowania sądowego jest instytucją procesową szczególną, obwarowaną licznymi rygorami, dotyczy bowiem sytuacji, w której dopuszcza się ponowne rozpoznanie sprawy, mimo, że została już ona zakończona prawomocnym orzeczeniem sądu. Dlatego też wznowienie postępowania dopuszczalne jest jedynie w ściśle sprecyzowanych w ustawie przypadkach. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, jeśli spełnione zostaną przesłanki przewidziane w ustawie. W myśl art. 279 ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "ppsa" skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać, oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawy wznowienia wymienione zostały w art. 271- 273 ppsa. Z przepisów tych wynika, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1), jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271 pkt 2 ppsa). Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 §1 pkt 1), orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§1 pkt 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§3). Wskazanie podstawy prawnej powinno zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271 - 273 ustawy uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. To skarżący musi konkretnie sprecyzować podstawę (podstawy) prawną wznowienia, a brak wskazania podstawy prawnej, rzutuje na samą dopuszczalność skargi. Badanie skargi o wznowienie postępowania co do zachowania terminu do jej wniesienia oraz czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia może nastąpić zarówno na posiedzeniu niejawnym ( art. 280 § 1 ppsa) , jak i na rozprawie ( art. 281 ppsa). Celem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są twierdzenia zawarte w skardze. Przeprowadzając badanie skargi pod katem wyżej wymienionych wymogów sąd stwierdził, iż P. S. nie wskazał żadnej z ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w art. 271-273 ppsa , co stosownie do art. 281 zd. 1 ppsa prowadziło do jej odrzucenia.