I SA/Lu 736/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. - p o s t a n a w i a - - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 27 lipca 2012r. skarżący W. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji w trybie postępowania egzekucyjnego skutkować będzie zakończeniem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz że obciążające go zobowiązania z tytułu VAT za okres od września do grudnia 2007r. przekraczają kwotę 850.000 zł (z decyzji zaskarżonej w sprawie niniejszej – ponad 15.000 zł), co w porównaniu z osiąganymi dochodami stanowi bardzo dużą sumę, której zapłata spowoduje ograniczenie jego płynności finansowej i uniemożliwi terminową realizację innych jego zobowiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. np.: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica). Istnienie konkretnych okoliczności świadczących o spełnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji winno przy tym wynikać z uzasadnienia wniosku. Zdaniem Sądu, argumenty podane przez skarżącego dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dają podstaw do przyjęcia, że uprawdopodobnił on, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody czy spowodować trudne do odwrócenia skutki, w szczególności doprowadzić do zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Wysokość dochodów osiąganych przez skarżącego, które – istotnie - w sprawie niniejszej ujawnione zostały przez skarżącego w wysokości niewielkiej w porównaniu z obciążającymi go zobowiązaniami podatkowymi, w tym wynikającym z zaskarżonej decyzji, będzie musiała być uwzględniona w toku ewentualnego postępowania egzekucyjnego, natomiast skarżący nie wykazał, a nawet nie twierdzi, że w prowadzonej działalności gospodarczej (o charakterze pośrednictwa w obrocie nieruchomościami) korzysta z majątku, do którego można skierować egzekucję i którego nieodwracalna utrata w związku z tą egzekucją może spowodować znaczną szkodę lub skutek w postaci konieczności zakończenia działalności gospodarczej. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.