I SA/Lu 747/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń i marzec 2003 roku - p o s t a n a w i a - - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 27 września 2007r., w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń i marzec 2003 roku, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdziła, iż nie posiada środków finansowych umożliwiających zapłatę podatku, a próba ściągnięcia go doprowadziłaby do konieczności zlikwidowania działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica). Jak wskazano, skarżąca uzasadniała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji brakiem środków pieniężnych na uiszczenie należności podatkowej oraz koniecznością zlikwidowania działalności gospodarczej, o ile wszczęta zostałaby egzekucja tej należności. Twierdzenia te nie zostały jednak w żaden sposób uprawdopodobnione, stąd nie można stwierdzić, że istnieje realne, związane z powstaniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, zagrożenie likwidacją działalności gospodarczej strony w razie wszczęcia postępowania zmierzającego do przymusowej realizacji należności. Sam zaś fakt, że zaskarżona decyzja może okazać się wydaną z naruszeniem prawa, nie przesądza jeszcze o zasadności wniosku o wstrzymanie jej wykonania, bowiem w takim przypadku, gdyby decyzja została wykonana i w związku z tym powstałaby nadpłata, zostanie ona stronie zwrócona wraz z należnymi odsetkami. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.